ठेवणीतले शिंपले आणि गारगोट्या

दहा वर्षांपूर्वी आंतर्जालावर भटकतांना मला सापडलेले शिंपले आणि गारगोट्या सांभाळून ठेवण्यासाठी मी हा ब्लॉग सुरू केला होता. ते पुन्हा पाहतांना त्यातले काही मी टाकून दिले आणि काही अजूनही ठेवावेसे वाटले. त्यातले काही छोटे छोटे शिंपले  इथे एकत्र आणले आहेत आणि काहींसाठी दुवे दिले आहेत. हे पान ‘शिळ्या कढीला नवा ऊत’ या नावाने सुरू केले होते ते नाव बदलून ‘ठेवणीतले शिंपले आणि गारगोट्या’  असे केले .

मजेदार चुटकुले

१. हजरजबाबी प्रशिक्षार्थी आणि कामगार

एका मोठ्या संस्थेमध्ये व्यवस्थापकीय प्रशिक्षणासाठी उमेदवारांच्या मुलाखती सुरू होत्या. एका होतकरू उमेदवाराला अध्यक्षाने सांगितले, “जातांजातां जरा शिपायाला चहा पाठवायला सांगून जा.”     त्याने लगेच समोरच्या टेबलावरील घंटा वाजवली. त्यासरशी बाहेरचा शिपाई आंत आला. त्याला लगेच सर्वांसाठी गरम गरम चहा आणायला सांगितले, दूध व साखर वेगवेगळे आणण्याची सूचना दिली तसेच त्याबरोबर बिस्किटे, वेफर्स असे कांही खाद्यपदार्थ फर्मावले.   अर्थातच त्याची निवड झाली. कामावर आल्यावर पहिल्याच दिवशी तासाभराने त्याला चहा पिण्याची तलफ आली. पण त्याच्या केबिनमध्ये घंटा ठेवलेलीच नव्हती. त्याने फोन उचलून अंदाजाने कॅंटीनचा समजून एक नंबर फिरवून ताबडतोब चहा पाठवून देण्याची आज्ञा केली. पलीकडून आवाज आला, “कोण बोलतंय्? मी या संस्थेचा प्रमुख बोलतोय्.”
त्यानेही ऐटीत विचारले, “मी कोण बोलतोय् ते ठाऊक आहे?”
“नाही.” उत्तर आले.
“ते एक बरं झालं.” असे म्हणत त्याने फोन ठेऊन दिला.

. . .

दुसरा एक (स्मार्ट) कामगार ऑफिसच्या वेळेत हजामाकडे जाऊन केस कापून आला. साहेबाने त्याला फैलावर घेतले. “तू ऑफिसच्या वेळेत हजामाकडे जाऊन केस कापून  आलास?”
“साहेब, ते ऑफिसच्या वेळेत वाढले होते ना.”
“का? घरात तुझे केस वाढत नाहीत?”
“वाढतात ना, म्हणून तर मी अर्धेच केस कापले आहेत. हे बघा, उरलेले अजून डोक्यावरच आहेत.”
साहेब निरुत्तर, आपल्याच डोक्यावरले केस उपटतो आहे.

. . . . . .

२. वजन कमी कमी कुठपर्यंत?

रेल्वेगाडीची वाट पाहून कंटाळलेली एक तरुणी वजन करण्याच्या यंत्रावर उभी राहून यंत्रात नाणे टाकते
वजन येते …………. ६० किलो
म्हणते,”बापरे!” खांद्याला लटकणारी पर्स काढून बाजूला ठेवते.
वजन करते …………. ५८ किलो
उंच टाचेच्या सँडल्स काढून बाजूला ठेवते.
वजन करते …………. ५६ किलो
अंगातले जाड कापडाचे जॅकेट काढून बाजूला ठेवते.
वजन करते …………. ५४ किलो
.
.
नाणी संपतात.
.
.
बाजूच्या बाकड्यावर बसलेला मुलगा मूठभर नाणी घेऊन पुढे येतो.
म्हणतो, “तुमचं चालू राहू द्या. माझ्याकडे भरपूर नाणी आहेत!!!”
——–

३. सोपा उपाय – मनोऱ्याची उंची

एक इंजिनियर, एक गणितज्ञ आणि कलाशाखेचा स्नातक यांची शर्यत लागली. एका चर्चच्या मनो-याची उंची जो सर्वात आधी बरोबर सांगेल त्याला मोठे बक्षिस मिळणार होते.
इंजिनियर एक लांब दोरी आणि त्याला जोडलेला लंबक घेऊन मनो-यावर चढला, त्याने लंबक जमीनीला जाऊन पोचेपर्यंत खाली सोडला आणि खाली येऊन दोरीची लांबी मोजली.
गणितज्ञाने जमीनीवरची काही अंतरे मोजली, त्रिकोणमितीमधली सूत्रे मांडली आणि आकडेमोड करून मनो-याची उंची ठरवली.
तिस-या माणसाने चर्चच्या प्रमुखाला भेटून मनो-याची उंची विचारून घेतली. ….. अर्थातच तो जिंकला.

/// An engineer, a mathematician and an arts graduate were given the task of finding the height of a church steeple. The first to get the correct solution was to win a prize of Rs 10,000.

The engineer climbed the steeple, lowered a string on a plumb bob until it touched the ground, then climbed down and measured the length of the string.

The mathematician calculated the height using his knowledge of trigonometry.

However, the arts graduate won the prize. He saw the vicar, who told him the height of the church steeple.

अशाच प्रकारचे एक कोडे मी पूर्वी वाचले होते. एका उंच इमारतीची उंची घड्याळाचा उपयोग करून कशी काढाल?
पहिल्या माणसाने ते घड्याळ एका दोरीच्या टोकाला बांधले आणि वर दिल्याप्रमाणे कृती केली.
दुस-या माणसाने इमारतीच्या शिखरावरून एक दगड खाली टाकला आणि तो किती सेकंदात जमीनीवर येऊन पडला हे घड्याळात पाहून गुरुत्वाकर्षणाच्या गणिताने उंची काढली.
तिस-या माणसाने त्या इमारतीचे काम पाहणा-या नोकराला ते घड्याळ दिले आणि तिची उंची विचारून घेतली.
———–

४. “सॉरी”

मुलगा जेव्हा चूक करतो तेव्हा मुलगी त्याच्यावर ओरडते….!!!
मुलगा बोलतो “सॉरी”

.
..

मुलगी जेव्हा चूक करते तेव्हा मुलगा तिच्यावर ओरडतो….!!!!
मुलगी रडायला लागते
मग मुलगाच परत बोलतो “सॉरी”…!!!


५. कायदेशीर आणि तर्कशुध्द

कॉलेजच्या एका परीक्षेत नापास झालेला लॉ कॉलेजमधला एक तरुण विद्यार्थी वृध्द प्रोफेसरला जाऊन भेटला.
विद्यार्थी: “सर, तुम्हाला कायद्यातले सगळे काही समजते ना? मला एक प्रश्न विचारायचा आहे. तुम्हाला जर त्याचे उत्तर देता आले तर माझे काही म्हणणे नाही, पण जर आले नाही, तर मात्र तुम्ही मला चांगले मार्क द्यायचे. ”
प्रोफेसर: “ठीक आहे, विचार”
विद्यार्थी: “जे कायद्याला धरून आहे, पण तर्कानुसार नाही, जे तर्काला धरून आहे पण कायदेशीर नाही आणि जे तर्काला आणि कायद्याला दोन्हींना सोडून आहे असे काय आहे?”
प्रोफेसरला काही सुचले नाही. त्याने ठरल्याप्रमाणे त्या मुलाचे मार्क वाढवून दिले. विचार करकरून थकल्यानंतर त्याने हाच प्रश्न त्याच्या विद्यार्थ्यांना विचारला. सगळ्यांनाच त्याची उत्तरे माहीत होती.
त्यांनी सांगितले, “तुमचे वय ७५ वर्षे आणि तुमच्या पत्नीचे ३० आहे हे कायद्याला धरून आहे, पण तर्कानुसार नाही, तिला २२ वर्षांचा प्रियकर आहे हे तर्काला धरून आहे पण कायदेशीर नाही आणि तुम्ही त्याचे मार्क वाढवून दिलेत हे तर्काला आणि कायद्याला दोन्हींना सोडून आहे.

A young Law student, having failed his Law exam, goes up to his crusty old professor, who is renowned for his razor-sharp legal mind.
Student: “Sir, do you really understand everything about this subject?”
Professor: “Actually, I probably do. Otherwise I wouldn’t be a professor, would I?”
Student: “OK. So I’d like to ask you a question. If you can give me the correct answer, I will accept my marks as it is. If you can’t give me the correct answer, however, you’ll have to give me an “A”.
Professor: “Hmmmm, alright. So what’s the question?”
Student: “What is legal but not logical, logical but not legal, and neither logical nor legal? ”
The professor wracks his famous brain, but just can’t crack the answer. Finally he gives up and changes the student’s failing mark into an “A” as agreed, and the student goes away, very pleased.
The professor continues to wrack his brain over the question all afternoon, but still can’t get the answer. So finally he calls in a group of his brightest students and tells them he has a really, really tough question to answer: “What is legal but not logical, logical but not legal, and neither logical nor legal? ”
To the professor’s surprise (and embarrassment), all the students immediately raise their hands.
“All right” says the professor and asks his favourite student to answer
“It’s quite easy, sir” says the student “You see, you are 75 years old and married to a 30 year old woman, which is legal, but not logical. Your wife has a 22 year old lover, which is logical, but not legal. And your wife’s lover failed his exam but you’ve just given him an “A”, which is neither legal, nor logical.”


६. गणितातला एक सोप्पा प्रश्न … Harvard’s exam question

गणितातला एक सोप्पा प्रश्न, कॅलक्युलेटरचा उपयोग न करता सोडवायचा आहे.

Harvard’s exam question. This is the question from Year 2001 Harvard’s Science Research.  … Use of calculator is prohibited

प्रश्न असा आहेः जर १ = ५       The question is….If 1 = 5
२ = २५                                                                           2 = 25
३ = १२५                                                                         3 = 125
४ = ६२५                                                                        4 = 625
तर ५ = ?                                                                        5 =?

उत्तर खाली दिले आहे.                                       Answer at the bottom

.

.

.

.

.

उत्तर आहे १                                                                        Answer is =1

१ = ५ हे विसरलात ना?                                         Have u forgotten? 1=5

चुकलात ना ? म्हणूनच आपण हार्वर्डला नाही गेलो.     Got it wrong? No wonder we did not get into Harvard

. . . . . . . . . . . . . . . .

७. मॅनेजमेंट आणि इंजिनियरिंग      MANAGEMENT and Engineering

गरम हवेने भरलेल्या फुग्याबरोबर उडत चाललेला एक माणूस हवेत हरवला. त्याने थोडे खाली येऊन त्याला दिसलेल्या एका बाईला विचारले, “मी कुठे आहे ते सांगाल का? मी एका मित्राला भेटायला येणार असे सांगितले आहे.”
त्या बाईंनी सांगितले, “तुम्ही ५०-५१ अंश अक्षांश, ११४-११५ अंश रेखांश आणि ३० फूट उंचीवर आहात.”
“तुम्ही इंजिनियर असणार”
“हो, तुम्ही कसं ओळखलं?”
“तुम्ही सगळी अचूक माहिती दिलीत, पण मला तिचा काही उपयोग नाही. उलट माझा वेळ वाया गेला.”
“तुम्ही नक्कीच मॅनेजर असणार.”
“हो, तुम्ही कसं ओळखलं? ”
” तुम्ही कुठे आहात आणि तुम्हाला कुठे जायचे आहे ते ठाऊक नाही, दिलेला शब्द कसा पाळायचा हे माहीत नसतांना तुम्ही तो देता, खालच्या लोकांनी तुमचे प्रॉब्लेम सोडवावेत असे तुम्हाला वाटते आणि तुम्ही स्वतः जिथे असाल तिथेच असल्याबद्दल दुसऱ्यांना दोषी ठरवता. ”
A man in a hot air balloon realized that he was lost. He reduced altitude and spotted a woman below.
He descended a bit more and shouted “Excuse me, can you help me? I promised a friend I would meet him an hour ago, but I don’t know where I am.”
The woman below replied, “You’re in a hot air balloon hovering approximately 30 feet above the ground. You’re between 50 and 51 degrees north latitude and between 114 and 115 degrees west longitude.
“You must be an engineer,” said the balloonist.
“I am,” replied the woman. “How did you know?”
“Well,” answered the balloonist, “Everything you told me is technically correct, but I’ve no idea what to make of your information. The fact is, I’m still lost. Frankly, you’ve not been much help at all. If anything, you’ve delayed my trip.”
The woman below responded, “You must be in management.”
“I am,” replied the balloonist, “but how did you know?”
“Well,” said the woman, “you don’t know where you are or where you’re going. ….. You have risen to where you are due to a large quantity of hot air. ….. You made a promise, which you’ve no idea how to keep. ….. And you expect people beneath you to solve your problems.
The fact is, you are in exactly the same position you were in before we met, but now, somehow, you’ve managed to make it my fault!”

. . . . . . . . . . . . . .

८.  अमर आशा …. Bright Future!!!

एक गाढवः माझा मालक मला फार मारत असतो रे.
दुसरे गाढवः मग तू पळून का जात नाहीस?
पहिले गाढवः गेलो असतो रे, पण इथे मला चांगले दिवस येण्याची आशा आहे. माझ्या मालकाची सुंदर मुलगी जेंव्हा खोड्या करते तेंव्हा तो तिला सांगतो की तुझं लग्न मी या गाढवाशी लावून देईन.

ass

Ek Gadha:- Yaar mera malik mujhe bahut maarta hai.
Dusara Gadha:- To tu bhag kyu nahi jata.
Pehla Gadha:- Bhag to jata par yahan future bada bright hai …..
malik ki khoobsurat beti jab shararat karti hai to malik kahta hai,
“Teri shaadi gadhe se kar dunga…!”
Bas isi ummeed me baitha hoon……..

Keeping Hopes may not improve your future, but it will certainly reduce the pain of Today!!!

. . . . . . . . . . . . . .

९. मग तुमची फेरारी कुठे आहे ?      Where’s your Ferrari then?

महिलाः तुम्ही पिता का?                                          Lady: Do you drink?
पुरुषः हो.                                                                Man: Yes
महिलाः रोज किती?                                                 Lady: How much a day?
पुरुषः ६ ६ चे ३ पॅक                                                  Man: Three 6-packs
महिलाः एक पॅक केवढ्याला?                                   Lady: How much per 6-pack?
पुरुषः १० डॉलरला                                                   Man: About $10.00
महिलाः कधीपासून?                                   Lady: And how long have you been drinking?
पुरुषः १५ वर्षांपासून                                   Man: 15 years
महिलाः रोज १० गुणिले ३ म्हणजे महिन्याला ९०० आणि वर्षाला १०८०० डॉलर बरोबर?
Lady: So a 6 pack cost $10.00 and you have three 6-packs a day which puts your spending each month at $900. In one year, it would be $10,950 correct?
पुरुषः हो.                                                                                 Man: Correct
महिलाः भाववाढ धरली तर पंधरा वर्षाचे २ लक्ष डॉलर होतील, बरोबर?
Lady: If in 1 year you spend $10,950 not accounting for inflation, the past 15 years puts your spending at $204,250 correct?
पुरुषः हो.                                                                            Man: Correct
महिलाः म्हणजे जर तुम्ही प्याला नसतात तर तुमच्याकडे आज फेरारी गाडी आली असती
Lady: Do you know that if you hadn’t drank, that money could have been put in an interest paying savings account and after accounting for compound interest for the past 15 years, you could have now bought a Ferrari?
पुरुषः तुम्ही पिता का?                                               Man: Do you drink?
महिलाः नाही.                                                            Lady: No
पुरुषः मग तुमची फेरारी कुठे आहे?                          Man: Where’s your Ferrari then?

. . . . . . . . . . . .

१०.  हरी ओम्

अमेरिकेतल्या एका भारतीयाला तो रस्त्यावरून जात असतांना हृदयविकाराचा झटका आला. कोणीतरी त्याला अँब्युलन्समध्ये उचलून घेतले. तो भाविक गृहस्थ देवाची प्रार्थना करण्यासाठी सतत त्याच्या नावाचा जप करत होता. “हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् हरी ओम् …..”
त्याला घेऊन अँब्युलन्स त्याच्या घरी गेली. त्याच्या पत्नीने विचारले, “याला तुम्ही थेट हॉस्पिटलमध्ये का घेऊन गेला नाहीत?”
उत्तर आले, “काय करणार? त्याने हट्टच धरला होता हरी होम, (लवकर घरी न्या) हरी होम, हरी होम, हरी होम, हरी होम… ”

In case of an emergency, speak only in English and forget about saying prayers in any other language…
U never know what kind of translation problem u can run into…
An Indian in the US suffered a heart attack on the road and was picked up by an ambulance. Being religious, he kept repeating – Hari Om Hari Om
Hari Om.
When the ambulance pulled into his home, his wife came out and screamed to the paramedics: ‘Why didn’t you take him straight to the hospital?’
They replied ‘Because he kept saying Hurry home Hurry home Hurry home!


११. विलक्षण तोडगा!

दक्षिण आफ्रिकेतून इंग्लंडला जाणाऱ्या विमानात घडलेली ही सत्य घटना आहे. एका गौरवर्णीय (वर्णद्वेषी) महिलेला तिच्या शेजारच्या आसनावर एक कृष्णवर्णीय गृहस्थ बसला आहे असे दिसले. ही गोष्ट सहन न झाल्यामुळे तिने हवाई सुंदरीला बोलावून आपली जागा बदलून देण्याची मागणी केली.

एअर हॉस्टेसने परत येऊन सांगितले, “क्षमा असावी, इकॉनॉमी क्लासमधील एकूण एक जागा भरलेल्या आहेत. फक्त पहिल्या वर्गात एक आसन रिक्त आहे. आमची कंपनी सहसा कोणाला वरच्या वर्गातील जागा (मोफत) देत नाही, पण आजच्या विशेष परिस्थितीचा विचार करता, आपल्याला त्रास सहन करावा लागू नये म्हणून आम्ही एक वेगळा निर्णय घेतला आहे.”

एवढे सांगून त्या प्रवासी महिलेने कांही बोलायच्या आतच तिने त्या कृष्णवर्णीयाकडे पहात नम्रपणे म्हंटले, “सर, पहिल्या वर्गातली एक रिकामी जागा आपली वाट पहात आहे. कृपया आपले हातातले सामान घेऊन माझ्याबरोबर याल का?”
Scene took place on a BA flight between Johannesburg and London. A White woman, about 50 years old, was seated next to a black man. Obviously disturbed by this, she called the air Hostess. \”Madam, what Is the matter,\” the hostess asked. \”You obviously do not see it then?\”

She responded. \”You placed me next to a black man. I do not agree to sit next to someone from such a repugnant group. Give me an alternative seat.\” \”Be calm please,\” the hostess replied. \”Almost all the places on this flight are taken. I will go to see if another place is available.\”

The Hostess went away and then came back a few minutes later. \”Madam,Just as I thought, there are no other available seats in the economy class. I spoke to the captain and he informed me that there is also a seat in the business class. All the same, we still have one place in the first class.\”Before the woman could say anything, the hostess continued: \”It is not usual for our company to permit someone from the economy class to sit in the first class. However, given the circumstances, the captain feels that it would be scandalous to make anyone sit next to someone so disgusting.\”

She turned to the black guy, and said, \”Therefore, Sir, if you would like to please collect your hand luggage, a seat awaits you in first class. At that moment, the other passengers who were shocked by what they had just witnessed stood up and applauded. This is a true story.

यातल्या काळ्या माणसाच्या ऐवजी कुरूप किंवा कुठले तरी व्यंग असलेला माणूस असे दाखवून किंवा देशाचे नाव बदलून हाच किस्सा मी निरनिराळ्या रूपांमध्ये अनेक वेळा वाचला आहे.

. . . . . . . . . . . .

१२. चपलांची काळजी कशी घ्याल ?

बंट्या आणि संत्या एकदा एका देवळात देवदर्शन करतांना एकमेकांना भेटले. बंट्याच्या मनाला सारखा आपल्या देवळाबाहेर ठेवलेल्या चपलांच्या काळजीचा घोर लागलेला होता. देवासमोर येताच त्याने मनोमनी प्रार्थना केली, “देवा रे, मी बाहेर ठेवलेल्या माझ्या चपला मला बाहेर गेल्यावर सुखरूप आपल्या जागेवर मिळू देत रे बाबा.”

संत्या मात्र त्या बाबतीत निर्धास्त होता.

कारण

.

.

.

.

.

.

.

slipperlock
safety


१३. बिच्चारा न्यूटन

poor Newton1

दि. २४-०५-२००९
—-

१४. मुलीची चतुराई

एका गरीब माणसावर एका सावकाराचे मोठे कर्ज होते आणि ते फेडणे त्याला शक्य नव्हते. नेहमीप्रमाणे तो सावकार कुरूप, दुष्ट आणि लंपट वृत्तीचा म्हातारा होता आणि त्या गरीब माणसाला एक सुंदर मुलगी होती. तिच्याशी त्याचे लग्न लावून दिले तर तो सारे कर्ज माफ करून देईल अशी लालूच त्याने दाखवली आणि नाहीतर त्याच्याविरुध्द तक्रार करून त्या गरीब माणसावर जप्ती आणेल, त्याला तुरुंगवास घडवेल अशी धमकीही दिली. आपल्याला कोणी वाईटपणा देऊ नये म्हणून त्या लबाड माणसाने एक प्रस्ताव मांडला. जे कांही होईल ते देवाच्या मर्जीप्रमाणे होऊ दे असे सांगून त्याने असे सुचवले की तो एक पांढरा खडा आणि एक काळा खडा असे दोन खडे एका थैलीत घालेल. त्या मुलीने न पाहता त्या थैलीत हात घालून त्यातला एक खडा बाहेर काढायचा. दैवाच्या योजनेनुसार तो काळा निघाला तर तिने त्या सावकाराशी लग्न करायचे आणि कर्जातून मुक्ती मिळवायची. तिच्या सुदैवाने तो पांढरा निघाला तर तिने लग्न करण्याची आवश्यकता नाही आणि तरीही ते कर्ज माफ होईल. तिने कोणत्याही कारणास्तव नकार दिला तर मात्र तो सावकार सरकार दरबारी तक्रार घेऊन जाईल. तुम्ही त्या मुलीला काय सल्ला द्याल ?
.
.
ते जाऊ दे, तिने काय केले असेल?
.
.
.
……. आधी मूळ इंग्रजीत वाचून कांही सुचते कां ते पहा.
.
.

Many years ago in a small Indian village,

A farmer had the misfortune Of owing a large sum of money to a village moneylender.
The Moneylender, who was old and ugly, fancied the farmer’s beautiful Daughter. So he proposed a bargain. He said he would forgo the farmer’s debt if he could marry his Daughter. Both the farmer and his daughter were horrified by the Proposal. So the cunning money-lender suggested that they let Providence decide the matter.

He told them that he would put a black Pebble and a white pebble into an empty money bag. Then the girl would Have to pick one pebble from the bag.

1) If she picked the black pebble, she would become his wife and her father’s debt would be forgiven.

2) If she picked the white pebble she need not marry him and her father’s debt would still be forgiven.

3) But if she refused to pick a pebble, her father would be thrown into Jail.

They were standing on a pebble strewn path in the farmer’s field. As They talked, the moneylender bent over to pick up two pebbles. As he Picked them up, the sharp-eyed girl noticed that he had picked up two Black pebbles and put them into the bag. He then asked the girl to pick A pebble from the bag.

Now, imagine that you were standing in the field. What would you have Done if you were the girl? If you had to advise her, what would you Have told her?

Careful analysis would produce three possibilities:

1. The girl should refuse to take a pebble.

2. The girl should show that there were two black pebbles in the bag And expose the money-lender as a cheat.

3. The girl should pick a black pebble and sacrifice herself in order To save her father from his debt and imprisonment.

Take a moment to ponder over the story. The above story is used with The hope that it will make us appreciate the difference between lateral And logical thinking. The girl’s dilemma cannot be solved with Traditional logical thinking. Think of the consequences if she chooses The above logical answers.

What would you recommend to the Girl to do?

Well, here is what she did ….
.
.
.
त्या सावकाराने लबाडीने दोन्ही काळेच खडे त्या थैलीत टाकले होते हुषार मुलीने पाहिले होते. तिने डोळे मिटून एक खडा काढला आणि डोळ्याचे पाते लवायच्या आंत तो हांतातून खाली पडू दिला. खालच्या खड्यांनी भरलेल्या रस्त्यातल्या इतर कड्यात मिसळून तो दिसेनासा झाला. मग ती म्हणाली, “अरेरे, मी हा कसला धांदरटपणा केला? पण हरकत नाही. तो दुसरा खडा तर थैलीत सुरक्षित आहे. तो पाहूया, तो काळा असेल तर त्याचाच अर्थ मी काढलेला खडा पांढरा होता.”

The girl put her hand into the moneybag and drew out a pebble. Without Looking at it, she fumbled and let it fall onto the pebble-strewn path Where it immediately became lost among all the other pebbles.

“Oh, how clumsy of me,” she said. “But never mind, if you look into the Bag for the one that is left, you will be able to tell which pebble I Picked.”

Since the remaining pebble is black, it must be assumed that she had Picked the white one. And since the money-lender dared not admit his Dishonesty, the girl changed what seemed an impossible situation into An extremely advantageous one.

MORAL OF THE STORY:
Most complex problems do have a solution. It is only that we don’t Attempt to think.
. . .
दि. २८-०५-२००९

***************

१५. जसा प्रश्न तसे उत्तर

जनू आणि मनू एकदा आपल्या गुरूचे प्रवचन ऐकून परत येत होते. प्रार्थना करतांना धूम्रपान करणे योग्य आहे की नाही यावर त्यांची चर्चा चालली होती. जनूने आपली शंका गुरूला या शब्दात विचारली,”गुरूजी, मी प्रार्थना करतांना सिगरेट ओढावी का?”
गुरूजींनी सांगितले,”नाही. त्यामुळे धर्माचा घोर अवमान होईल.”
मग मनूने गुरूपाशी जाऊन विचारले,”मी सिगरेट ओढत असतांना देवाचे नामस्मरण केले तर चालेल कां?”
गुरूजी म्हणाले, “जरूर. अहो येता जाता उठत बसता, काम करता, देवाचे नांव घ्यावे असे संतांनी सांगितले आहे.”

तात्पर्य : तुम्ही कशा प्रकारे प्रश्न विचारता त्यावर त्याला मिळणारे उत्तर अवलंबून असते.
Jack and Max are walking from religious service. Jack wonders whether it would be all right to smoke while praying.
Max replies, “Why don’t you ask the Priest?”
So Jack goes up to the Priest and asks, “Priest, may I smoke while I pray?
But the Priest says, “No, my son, you may not. That’s utter disrespect to our religion.”
Jack goes back to his friend and tells him what the good Priest told him.
Max says, “I’m not surprised. You asked the wrong question. Let me try.”
And so Max goes up to the Priest and asks, “Priest, may I pray while I smoke?”
To which the Priest eagerly replies, “By all means, my son. By all means.”

Moral: The reply you get depends on the question you ask.

या गोष्टीचे दुसरे रूप :
न्यायाधीश : न्यायाधीश गाढव आहे असे म्हणून तुम्ही न्यायालयाची अवहेलना केली आहे. याबद्दल मी तुम्हाला ….. रुपये दंड ठोठावला आहे.
आरोपी : मी एक शंका विचारू कां?
न्यायाधीश : विचारा.
आरोपी : आता मी एकाद्या गाढवाला न्यायाधीश म्हंटले तर चालेल कां?
न्यायाधीश : माझी कांही हरकत नाही
आरोपी : धन्यवाद, न्यायाधीशसाहेब.
२८-०५-२००९

*******************************

१६. खुळी पेटी (Idiot box)

idiottv
सुपरमॅन अहो टीव्हीवरती
संडासाचे औषध विकतो
बबलगमचा राक्षस होऊनी
म्हणाल ते ते सारे करतो

नमकहरामी नको ठराया
म्हणूनी दुखरी दाढ थांबली
डुक्कर बालांचे करणारे
डाग नव्हे कां बहू चांगले?

पिऊन टॉनिके ऊंची वाढवू
नूडल खाऊ जपानी होऊ
टीव्हीवरचे सर्व चांगले
मिटक्या मारीत सारे पाहू

फसती बालके, पालक वेडे
खरेच टीव्हीवरचे सारे
टीव्हीची पेटी मुळी नाच खुळी
ती दाविल ते खपते सारे

अनामिक कवीवराचे आभार

29-01-2011

*****

१७. एकमेव ध्येय

शिक्षकः तू मोठा झाल्यावर काय करणार आहेस?
विद्यार्थीः लग्न
शिक्षकः म्हणजे कोण होणार आहेस?
विद्यार्थीः नवरा
शिक्षकः म्हणजे तुला मोठा होऊन काय मिळवायचंय् ?
विद्यार्थीः बायको
शिक्षकः तुझ्या आईवडिलांसाठी तू काय करणार आहेस?
विद्यार्थीः सून आणणार
शिक्षकः अरे तुझ्या वडिलांना तुझ्याकडून काय हवं आहे?
विद्यार्थीः नातू
शिक्षकः अरे देवा, तुझ्या जीवनात कोणता उद्देश आहे?
विद्यार्थीः आम्ही दोघे, आमचे दोघे, जोवर होत नाही तीघे ….!!!!!!

Teacher: Tum bade hokar kya karoge ?
Student: shaadi..!!!!!!
Teacher: nahi, mera matlab hai kya banoge?…..
Student: dulha.!!!!!!!!!!!
Teacher: oh, i mean bade hokar kya hasil karoge?
Student: dulhan
Teacher: IDIOT mera matlab bade ho kar mummy papa k liye kya karoge?
Student- bahu laaunga
Teacher: stupid tumhare papa tumse kya chahte hai?
Student: pota
Teacher: he bhagwan, tumari zindagi ka kya maksad hai?
Student: hum do humare do, jab tak teesra na ho……!!!!!!

19/05/2011

******

१८. चॉकलेटचे गणित (२००९)

मला तुमचे वय सांगू नका, फक्त थोड्या प्रश्नांची उत्तरे द्या.

१. तुम्हाला आठवड्यात किती चॉकलेटे खावीशी वाटतात ? ( १ पेक्षा जास्त आणि १० हून कमी असा आंकडा मनात धरा.)
२. त्याचे दुप्पट करा.
३. त्यात ५ मिळवा.
४. त्याचे ५० पट करा. तोंडी हिशोब जमत नसेल तर कॅलक्युलेटर घ्या. मी तुमच्यासाठी थांबेन.
५. गुणाकार झाला का ? तुमचा या वर्षी वाढदिवस होऊन गेला असेल तर त्या आंकड्यात १७५९ मिळवा, अजून व्हायचा असेल तर १७५८ जोडा.
६. आता तुमचा जन्म ज्या वर्षी झाला असेल ते साल (१९ . .) या संख्येतून वजा करा.
७ तुम्हाला एक तीन अंकी संख्या मिळेल
.
.
त्यातला पहिला आंकडा आहे तुम्हाला किती चॉकलेटे हवी आहेत त्याचा.
.
.
.
आणि उरलेले दोन आंकडे आहेत तुमच्या वयाचे. हो ना ?
हवे तर चॉकलेटांचा आंकडा वाढवून पहा, पण ९ च्या वर नाही बरं.
.
.
ही जादू खास या वर्षीच (सन २००९ मध्येच) चालेल. पुढच्या वर्षी मला पुन्हा भेटा. मी नवी जादू सांगेन.

ही जादू तुम्हाला कधीही करता येईल. त्या वर्षाच्या आकड्यातून २५० वजा करून ती संख्या १७५९ च्या ऐवजी घ्यावी आणि तिच्या १ वजा करून ती संख्या १७५८ ऐवजी घ्यावी.
08/05/ 2009

१९. सूचनाफलक

एक दहा पंधरा वर्षांपूर्वीची शिळी गोष्ट. त्या काळात मोबाईल फोन आणि डिश अँटेना नव्हते, पण टेलीफोनचा खूप प्रसार झाला होता. एका लहानशा ऑफिसचे रोजचे काम ब-याच अंशी टेलीफोनवर चालत असे. एकदा अचानक त्या ऑफिसमधले सारेच्या सारे फोन बंद पडले. तासभर वाट पाहून आणि बरीच धावाधाव करूनसुध्दा ते सुरू होण्याची लक्षणे दिसेनात. तेंव्हा बॉसने दोन तीन मुख्य माणसांना मागे रहायला सांगितले आणि इतर लोकांना तासभर आधीच सुटी दिली. सगळे लोक खूष होऊन बाहेर पडले, गेटपाशी येताच त्यांना रस्त्याच्या कडेला एक खड्डा खणून ठेवलेला दिसला, शेजारी कुदळ, फावडे वगैरे औजारे पडलेली होती आणि एक माणूस काही काम न करता बाजूला स्वस्थपणे उभा होता. त्याने सांगितले, “मला इथे एक खांब रोवून त्यावर एक बोर्ड लावायचा आहे. पण इथल्या टेलीफोनच्या केबल्स तुटल्या आहेत, त्यांना जोडायला टेलीफोनवाले येणार आहेत. त्यांचं काम करून झाल्यानंतर मला माझं काम करायचं आहे.”
तो सूचनाफलक जवळच पडलेला होता. त्यावर लिहिले होते, “या ठिकाणी जमीनीखाली केबल्स आहेत. कसलेही खोदकाम जपून करावे.”

23/7/2013

*******

२०. धोंडीबा विमानात Marathi Manus on a aeroplane

खेडेगावात राहणारे धोंडीबा पहिल्यांदाच विमानाने (आंतरराष्ट्रीय) प्रवासाला निघाले. त्यांना फक्त मराठी भाषा येत होती. जेवण घेऊन आलेल्या हवाई सुंदरीने त्यांना विचारले, “तुम्हाला काय हवे, चिकन रोस्ट की क्रॅब?”
या बाई जेवणाबद्दल विचारत आहेत याचा अंदाज धोंडीबांना आला. त्यांनी सांगितले, “फक्त चिकन.”
तिला भलतेच काही ऐकू आले, “फक् त चिकन.” ती आपल्या सुपरवायझरला घेऊन आली. त्यांनीही विचारले, “तुम्हाला काय हवे, चिकन रोस्ट की क्रॅब?”
धोंडीबांनी उत्तर दिले, “फक्त चिकन.” त्यालासुध्दा तसे भलतेच काही ऐकू आले, तो रागाने लालबुंद झाला. ते पाहून मागच्या सीटवर बसलेला दुसरा मराठी माणूस पुढे आला. त्याने धोंडीबाला सांगितले, “तुम्हाला काय हवे ते यांना सांगा ना.”
धोंडीबा वैतागून म्हणाले, .”त्येच म्या कवाधरनं सांगतूया, मला फक्त चिकन पायजेल हाय् म्हून.”

Marathi Manus on a aeroplane:

Once Dhonduba was travelling by plane for the first time.
He only Knew Marathi.
As lunch time approached the air hostess approached him, “Sir, what will u have? chicken, roast, crab?”
Dhonduba says, “fuck the chicken!”
The air-hostess was dumb founded,”Excuse me sir?”
Dhonduba replied again,”Fuck the chicken”.
The air hostess was pissed and so she approached the supervisor.
The supervisor came to Dhonduba, “Sir, what will u have for dinner? chicken, roast, crab?”
Dhonduba smirked again, “fuck the chicken.”
Upon hearing this, the supervisor was as angry as it can be.
Suddenly a man from the back seat, who too was Marathi, came to Dhonduba…
“Kai bhau, kai pahije te bola na?”
Dhonduba replies, “kadhi paasun mi sangtoy, “PHAKT CHICKEN!, PHAKT CHICKEN!” ! ! !

21/5/2013

२१. हनुमंताचा प्रवासभत्ता … Lord Hanuman’s T.A. Bill

संजीवनी आणण्यासाठी केलेल्या प्रवासासाठी मारुतीरायाने आपल्या प्रवासभत्त्याचे विवरण रामरावण युध्दाच्या समाप्तीनंतर अयोध्येच्या राज्यसेवकांकडे पाठवून दिले. तिथल्या कारकुनाने त्यात तीन त्रुटी दाखवून ते नामंजूर केले.
१. त्या काळामध्ये राज्य चालवणा-या भरतराजाची पूर्वसंमती मारुतीने घेतली नव्हती.
२. त्याला हवाईमार्गाने प्रवास करण्याचा अधिकार नव्हता.
३. फक्त संजीवनीचे झाड आणायला सांगितले असतांना तो अख्खा डोंगर घेऊन आला.
पुनर्विचारानंतर त्याच लाचखाऊ कारकुनाने असे शेरे मारले.
१. भरताने रामाच्या पादुका सिंहासनावर ठेवून त्याच्या नावाने राज्यकारभार चालवला होता. त्यामुळे राम हाच खरा राजा होता.
२. आणीबाणीच्या प्रसंगी कनिष्ठ कर्मचारी हवाई प्रवास करू शकतो.
३. मारुतीने जर चुकीच्या वनस्पती आणल्या असत्या तर त्याला अनेक खेपा घालाव्या लागून प्रवासभत्ता वाढत गेला असता. त्यामुळे त्याने डोंगरच उचलून नेला हे कृत्य समर्थनीय ठरते.
या कारणांमुळे त्याचा भत्ता मंजूर करण्यात आला.

आपल्या देवांवर केलेल्या या विनोदामुळे संतप्त झालेल्या माझ्या एका मित्राने असे लिहिले, “रामराज्यात लाचलुचपत नव्हती.”
तर दुस-या मित्राने त्याला उत्तर दिले, “रामराज्यात विनोदावर बंदी घातलेली नव्हती.”

Lord Hanuman’s T.A Bill
After the Ravana-Rama war was over in Sri Lanka, Lord Hanuman submitted his T.A. Bill to the Ayodhya administration claiming payment of money for his official travel to the several places in India in connection with his mission to search and bring the Sanjeevani Mountain (for saving Lakshmana’s life during the war).

The LDC (Lower Division Clerk) of the T.A. Bill section in the Ayodhya Secretariat raised the following three objections and rejected Hanuman’s T.A. bill:

(1) Hanumanji did not take prior permission of the appropriate authority, namely, King Bharat who was the official King of Ayodhya (as crowned by Dasharatha prior to Rama leaving for the forest) at the time when the travel was undertaken by Hanuman.
(2) Hanumanji being Grade-D officer was not entitled to air travel; and
(3) Hanumanji was asked to bring Sanjeevani Plant only, just a single plant, but instead, he carried a whole lot of mountain (unauthorized excess baggage).

The LDC returned the bill to Hanuman.

King Rama who was back in Ayodhya and was the King at that time, could do nothing except to mark it down for to the Clerk for re-examination.
A worried Laxmanan approached the LDC and offered him a bribe of 10% of the T.A. Bill amount. The LDC was a happy man now, and wrote the following on the T.A.Bill:
“As directed by King Rama, the bill was re-examined and it is certified that :
1. Even during the relevant time, Rama was the de-jure King of Ayodhya through his ‘Paduka’ ( that were installed on the throne by Bharatha as Rama’s representative King).
2. Further in an emergency, non-entitled officers can be authorized ex-post facto to fly.
3. Also excess baggage carried by Hanumanji is justified, since bringing a wrong plant would have entailed multiple journeys for Hanumanji that might have involved huge extra cost to the government. Hence bill may be paid”.

The T.A. Bill was paid accordingly by the Secretariat treasury… and every one was happy..!!

25/04/2013

. . . . . ..

२२. स्वयंमूल्यनिर्धारण Self Assessment

एका मुलाने टेलिफोनबूथवरून एका महिलेला फोन लावला. त्यांचे संभाषण असे झाले.
मुः बाईसाहेब, मला तुमच्याकडे गवत कापायला ठेवाल का?
मः माझ्याकडे ते काम करणारा नोकर आहे.
मुः मी अर्ध्या पगारात काम करेन.
मः माझ्या नोकराचे काम अत्यंत समाधानकारक आहे.
मुः मी त्या शिवाय घराची सफाई फुकटात करून देईन.
मः नको, थँक्स

बूथच्या मालकाने त्या मुलाला विचारले, तू माझ्याकडे नोकरीला राहशील का?
मुः नाही, थँक्स.
माः पण तुला नोकरी हवी आहे ना?
मुः नाही, मी माझ्या कामाबद्दल माझ्या मालकिणीचे मत आजमावून पहात होतो.
याला म्हणतात स्वतःची परीक्षा करून आपले मूल्य समजून घेणे

A little boy went to a telephone booth which was at the cash counter of a store and dialed a number.
The store-owner observed and listened to the conversation:
Boy : Lady, Can you give me the job of cutting your lawn?
Woman : (at the other end of the phone line) I already have someone to cut my lawn.
Boy : Lady, I will cut your lawn for half the price than the person who cuts your lawn now.
Woman : I’m very satisfied with the person who is presently cutting my lawn.
Boy : (with more perseverance) Lady, I’ll even sweep the floor and the stairs of your house for free.
Woman : No, thank you.

With a smile on his face, the little boy replaced the receiver.
The store-owner, who was listening to all this, walked over to the boy.
Store Owner : Son… I like your attitude; I like that positive spirit and would like to offer you a job.
Boy : No thanks.
Store Owner : But you were really pleading for one.
Boy : No Sir, I was just checking my performance at the job I already have.
I am the one who is working for that lady I was talking to!
This is called – “Self Appraisal ”

30/10/2012

२३. हे कसे काय?

jokes

२४. बिजनेस म्हणजे …. बिजनेस

“जगात आजवर होऊन गेलेल्या सगळ्या माणसांत सर्वात जास्त प्रसिध्द कोण होता त्याचे नांव जो सांगेल त्याला मी १० पौंड बक्षिस देईन.” असे लंडनमधील एका शिक्षिकेने आपल्या ५ वर्षे वयाच्या बालविद्यार्थ्यांना सांगितले. वेगवेगळ्या मुलांनी सेंट पॅट्रिक, सेंट अँड्र्यूज, डेविड, गौतम बुध्द आणि मोहंमद वगैरे नांवे सांगितली, ती कांही शिक्षिकेला मान्य झाली नाहीत.
अखेर एका गुजराथी मुलाने उत्तर दिले, “येशू ख्रिस्त.”
“बरोबर उत्तर आहे, जिग्नेश, हिंदू असूनसुध्दा तू ख्रिस्ताचे नांव सांगितलेस.”
“हो, तो श्रीकृष्ण होता हे मला माहीत आहे, पण धंदा म्हणजे धंदाच असतो ना !!!!!”

One day in a school in London, a teacher said to a class of 5-year-olds,
“I’ll give 10 pounds to the child who can tell me who was the most famous man who ever lived.”
An Irish boy put his hand up and said, “It was St. Patrick.”
The teacher said, “Sorry Paddy, that’s not correct.”
Then a Scottish boy put his hand up and said, “It was St. Andrew.”
The teacher replied, “I’m sorry, Hamish, that’s not right either.”
Then a Jewish boy put his hand up and said “David”,
The Buddhist boy said “Gautama Buddha” and the Muslim boy said “Mohammed”.
They all were not successful.

Finally, a Gujju boy raised his hand and said, “It was Jesus Christ.”
The teacher said, “That’s absolutely right, Jignesh, come up here and I’ll give you the 10 pounds that I promised.”
As the teacher was giving Jignesh his money, she said, “You know Jignesh, since you’re a Hindu; I was very surprised you said Jesus Christ.”
Jignesh replied, “Yes. In my heart I knew it was Krishna, but Bijness is Bijness!!!!!!

– Jay Shree Krishna

१२-०५-२०१०

२५. रूढी कशा पडतात ?

शास्त्रज्ञांनी पाच माकडांना एका पिंजऱ्यात कोंडून ठेवले. त्या पिंजऱ्यात एक शिडी ठेऊन तिच्या माथ्यावर केळ्यांचा घड ठेवला होता. जेंव्हा जेंव्हा त्यातले एकादे माकड केळे घेण्यासाठी शिडीवर चढायला जाईल त्या वेळी इतर चार माकडांवर अतीशय थंड गार पाण्याचा वर्षाव केला जाईल अशी व्यवस्था केली गेली होती. काही काळानंतर जर एकादे माकड शिडीवर चढायला गेले तर लगेच इतर माकडे त्याला बुकलून काढू लागली. त्यामुळे केळ्याचा घड पाहूनसुध्दा ते खाण्याच्या मोहाने शिडीवर चढणे माकडांनी बंदच केले. असे काही दिवस गेले. त्यानंतर थंड पाण्याचा शिडकावा करणे बंद केले गेले. तरीही माकडे शिडीवर चढायला धजत नव्हती.

त्यानंतर पूर्वीच्या एका माकडाला बाहेर काढून त्याच्या जागी एका नव्या माकडाला आत सोडण्यात आले. लगेच ते माकड शिडीकडे धावले आणि इतर चार माकडांनी त्याची मनसोक्त धुलाई केली. असे काही वेळा झाल्यानंतर त्या नव्या माकडाने शिडीवर चढायचे नाही असे ठरवले. त्यानंतर दुसरे माकड बदलले गेले. पहिल्या माकडाच्या वेळी झालेल्या प्रसंगांची पुनरावृत्ती झाली. या वेळी दुसऱ्या माकडाला बदडण्यात पहिले माकडसुध्दा सामील झाले. तिसरे, चौथे आणि अखेरीस पाचवे माकड सुध्दा क्रमाक्रमाने बदलले गेले आणि तसेच घडत गेले.
आता त्या पिंजऱ्यात जी पाच माकडे होती त्यामधील एकानेसुध्दा थंड पाण्याच्या शिडकाव्याचा अनुभव घेतलेला नव्हता. तरीही जर त्यातले एक माकड चुकूनही शिडीकडे गेले तर इतर चौघे त्याला बदडूक काढत.
त्या माकडांना जर वाचा असती तर त्यांनी सांगितले असते, ”का कोणास ठाऊक, इथे हे असेच चालते”
ही गोष्ट ओळखीची वाटते ना?

”हे विश्व आणि माणसांचा मूर्खपणा या दोनच गोष्टींना मर्यादा नसते…. त्यातल्या पहिल्या गोष्टीबद्दल मला शंका आहे.”
—————– आल्बर्ट आइन्स्टाईन

A group of scientists placed 5 monkeys in a cage and in the middle, a ladder with bananas on the top.
Every time a monkey went up the ladder, the scientists soaked the rest of the monkeys with cold water.
After a while, every time a monkey went up the ladder, the others beat up the one on the ladder.
After some time, no monkey dare to go up the ladder regardless of the temptation.
Scientists then decided to substitute one of the monkeys. The 1st thing this new monkey did was to go up the ladder. Immediately the other monkeys beat him up.
After several beatings, the new member learned not to climb the ladder even though never knew why.
A 2nd monkey was substituted and the same occurred. The 1st monkey participated on the beating for the 2nd monkey. A 3rd monkey was changed and the same was repeated (beating). The 4th was substituted and the beating was repeated and finally the 5th monkey was replaced.
What was left was a group of 5 monkeys that even though never received a cold shower, continued to beat up any monkey who attempted to climb the ladder.
f it was possible to ask the monkeys why they would beat up all those who attempted to go up the ladder…..
I bet you the answer would be….

“I don’t know – that’s how things are done around here”

Does it sounds familiar?
Don’t miss the opportunity to share this with others as they might be asking themselves why we continue to do what we are doing if there is a different way out there.

“Only two things are infinite: The universe and human stupidity. And I am not so sure about the former.”

Albert Einstein

२४-११-२०११
————

२६. तुमची हुषारी आजमावून पहा

खाली दिलेल्या जिराफ टेस्टने तुमची हुषारी आजमावून पहा. सर्व प्रश्नांची नीट विचार करून उत्तर द्या बरं. खाली जाऊन पहायची घाई करू नका.
प्रश्न १.तुम्ही जिराफाला फ्रिजमध्ये कसे ठेवाल?
How do you put a giraffe into a refrigerator? Stop and think about it and decide on your answer before you scroll down.

.

.
अगदी सोपे. फ्रिज उघडा, जिराफाला त्यात ठेवा आणि बंद करा.
The correct answer is: Open the refrigerator, put in the giraffe, and close the door. This question tests whether you tend to do simple things in an overly complicated way.

.

२. तुम्ही हत्तीला फ्रिजमध्ये कसे ठेवाल?
2 . How do you put an elephant into a refrigerator

फ्रिज उघडा, हत्तीला त्यात ठेवा आणि बंद करा. असे म्हणालात ना? मग तुमचे उत्तर चुकले.
Did you say, Open the refrigerator, put in the elephant, and close the refrigerator?   . . . .  Wrong Answer.

.

बरोबर उत्तरः फ्रिज उघडा, जिराफाला त्यातून बाहेर काढा, हत्तीला आत ठेवा आणि बंद करा.
Correct Answer: Open the refrigerator, take out the giraffe, put in the elephant and close the door. This tests your ability to think through the repercussions of your previous actions.
.

.

३. वनराज सिंहाने जंगलातील सर्व प्राण्यांची सभा बोलावली. फक्त एकाला सोडून बाकीचे सारे आले. ….. कोण गैरहजर राहिला?

3. The Lion King is hosting an animal conference. All the animals Attend …. Except one. Which animal does not attend?

.

.

उत्तरः हत्ती. तो तर फ्रिजमध्ये होता.
Correct Answer : The Elephant. The elephant is in the refrigerator. You just put him in there.? This tests your memory. Okay, even if you did not answer the first three questions correctly, you still have one more chance to show your true abilities.

.

४. शेवटची संधीः सुसरींनी भरलेली नदी पार करून तुम्हाला पलीकडे जायचे आहे. कसे जाल?

4. There is a river you must cross but it is used by crocodiles, and You do not have a boat. How do you manage it?

.

बरोबर उत्तरः पाण्यातून पोहत जा. सर्व सुसरी सिंहाच्या सभेला गेल्या आहेत.

Correct Answer:? You jump into the river and swim across. Have you not been listening? All the crocodiles are attending the Animal Meeting.

This tests whether you learn quickly from your mistakes.
According to Anderson Consulting Worldwide, around 90% of the Professionals they tested got all questions wrong, but many preschoolers got several correct answers..Anderson Consulting says this conclusively disproves the theory that most professionals have the brains of a four-year-old.
Send this out to frustrate all of your smart friends.

०९-१२-२०१०
———————–

२७. ई-मेल वेडा

एक सॉफ्टवेअर इंजिनियर आगबोटीत बसून प्रवासाला जात असतांना वादळामुळे ती बोट बुडाली आणि तो नशीबाने तरंगत एका बेटाच्या किना-याला लागला. चार महिने तो तिथे उगवलेली केळी खाऊन आणि नारळाचे पाणी पिऊन जगत होता. एके दिवशी अचानक एक सुंदर युवती एका लहानशा होडीतून तिथे येऊन पोचली आणि त्याला आपल्याबरोबर त्या बेटाच्या पलीकडल्या बाजूला असलेल्या तिच्या घरी घेऊन गेली. ती सुध्दा अशीच अपघाताने त्या बेटावर उतरली होती, पण आपल्या कर्तृत्वाने तिने त्या जागी आपली नवी सृष्टी निर्माण केली होती.
घरी गेल्यानंतर ती त्याला म्हणाली, “आपण दोघेही या जागी एकेकटे इतके दिवस राहिलो आहोत. तुला नक्कीच कांही तरी लगेच करावे असे तीव्रतेने वाटत असणार. हो ना?”
तो उद्गारला,”मला इथून माझी ईमेल चेक करता येईल कां?”

An ambitious software engineer finally decided to take a vacation. He booked himself on a Caribbean cruise and proceeded to have the time of his life. At least for a while. A hurricane came up unexpectedly. The ship went down and was lost instantly.
The man found himself swept up on the shores of an island with no other people, no supplies, nothing. Only bananas and coconuts.
Used to five-star hotels, this guy had no idea what to do. So, for the next four months he ate bananas, drank coconut juice, longed for his old life, and fixed his gaze on the sea, hoping to spot a rescue ship.
One day, as he was lying on the beach, he spotted movement out of the corner of his eye. It was a rowboat, and in it was the most gorgeous woman he had ever seen. She rowed up to him.
In disbelief, he asked her: “Where did you come from, and how did you get here?”
“I rowed from the other side of the island,” she said.
“I landed here when my cruise ship sank.”
“Amazing,” the software engineer said, “I didn’t know anyone else had survived. How many of you are there?
You were really lucky to have a rowboat wash up with you.”
“It’s only me,” she said, “and the rowboat didn’t wash up: nothing did.”
He was confused, “Then how did you get the rowboat?”
“Oh, simple,” replied the woman. “I made it out of raw material that I found on the island. The oars were whittled from gum-tree branches, I wove the bottom from palm branches, and the sides and stern came from a eucalyptus tree.”
“But, but, that’s impossible,” stuttered the man. “You had no tools or hardware – how did you manage?”
“Oh, that was no problem,” the woman said. “On the south side of the island, there is a very unusual strata of exposed alluvial rock. I found that if I fired it to a certain temperature, it melted into forgeable ductile iron.
I used that to make tools, and used the tools to make the hardware. But enough of that. Where do you live?”
Sheepishly, the man confessed that he had been sleeping on the beach the whole time.
“Well, let’s row over to my place then,” she said.
After a few minutes of rowing, she docked the boat at a small wharf.
As the man looked onto shore, he nearly fell out of the boat. Before him was a stone walk leading to an exquisite bungalow painted in blue and white.
While the woman tied up the rowboat with an expertly woven hemp rope, the man could only stare ahead, dumbstruck.
As they walked into the house, she said casually, “It’s not much, but I call it home. Sit down, please. Would you like to have a drink?”
“No, no, thank you,” he said, still dazed. “I couldn’t drink another drop of coconut juice.”
“It’s not coconut juice,” the woman replied. “I have made a still-How about a Pinacolada?”
Trying to hide his continued amazement, the software engineer accepted, and they sat down on her couch to talk.
After they had exchanged their stories, the woman announced, “I’m going to slip into something more comfortable. Would you like to have a shower and a shave? There is a razor upstairs in the cabinet in the bathroom.”
No longer questioning anything, the man went into the bathroom. There in the cabinet was a razor made from a bone handle. Two shells honed to a hollow-ground edge were fastened to its tip, inside a swivel mechanism.
“This woman is absolutely amazing,” he mused. “What next?”
When he returned, the woman greeted him. She beckoned for him to sit down next to her.
“Tell me,” she began suggestively, slithering closer to him, brushing her leg against his, “We’ve both been out here for a very long time. You’ve been lonely. There’s something I’m sure you really feel like doing right now, something you’ve been longing to do for all of these months.”
She stared into his eyes. He couldn’t believe what he was hearing- this was like all of his dreams coming true in one day.

“You mean…,” he replied, “I can check my e-mail from here?”

१६-०५-२०१०
————————-

२८. अमेरिकेतील भारतीय स्वातंत्र्यदिवस

empire_state_bldg_ny_15th_aug_2010
एम्पायर स्टेट बिल्डिंगवरील खास तिरंगी रोषणाई

02_empire_state_bldg_ny_15th_aug_2010

१५ ऑगस्ट २०१०

अप्रतिम छायाचित्रांसाठी डॉ.संजय झाडगावकर यांचे आभार

२९ केवढी मोठी संख्या ?

अबबबबबबबबबबबबब…………………………
आपण अख्ख्या आयुष्यात केवढी मोठी संख्या कधी पाहिली किंवा वाचली असेल? आपली स्थावर जंगम वगैरे सारी मालमत्ता आणि जन्मभर केलेली एकंदर कमाई सहा किंवा फार तर सात आकड्यात जाईल. जे लोक बँकेत नोकरीला आहेत त्यांनी कदाचित कांही अब्जांपर्यंतचे आकडे लिहिले व वाचलेले असतील. देशाचे बजेट वगैरेमध्ये ज्यांना रस आणि गती असेल त्यांनी चौदा पंधरा अंकांच्या संख्या वाचल्या असतील. विज्ञानामध्ये अॅव्होगाड्रो नंबर नावाचा एक आंकडा असतो तो चोवीस की पंचवीस आंकड्यांचा असतो. त्याचे कधीही आकलन झाले नाही. पण आपल्या पूर्वजांनी सत्त्याण्णव अंकापर्यंत आंकड्यांना नांवे दिली होती म्हणे. याचा उपयोग ते केंव्हा आणि कसा करत असतील ते तेच जाणोत. एकदोनतीन करत आपण दिवसभरामध्ये फार फार तर काही लक्षांपर्यत पोचू. या अगडबंब संख्या बेरीज वजाबाकींमधून येणार नाहीत, गुणाकारांमधूनसुद्धा कठीणच आहे. वर्ग, घन असे घात करत गेल्यास असा आकडा येऊ शकतो त्यासाठी इंग्रजीमध्ये X^Y असे लिहिता येईल, संगणकावर मराठीत कसे लिहितात कोण जाणे. व्यवहारात याचा काही उपयोग दिसत नाही.

dashaanant (1)

9/7/2010

*********************************

३०. उजवीकडून डावीकडे

अरबस्तानमधून निराश होऊन परत आलेल्या एका पेयपदार्थांच्या विक्रेत्याला त्याचा मित्र भेटला. आपल्या विक्रेता मित्राचे कौशल्य ठाऊक असल्यामुळे तो अपयशी झाल्याचे ऐकून त्याला नवल वाटले. विक्रेत्याने सांगितले, “अरब लोकांना निरक्षर समजून मी चित्रमय जाहिरात केली होती. पण त्यांनी ती त्यांच्या लिपीनुसार उलट्या दिशेने वाचली.”

Right to Left

A disappointed salesman of Coca Cola returns from his Middle East assignment.
A friend asked, “Why weren’t you successful with the Arabs?”
The salesman explained, “When I got posted in the Middle East, I was very confident that I would make a good sales pitch as Cola is virtually unknown there.
But, I had a problem I didn’t know to speak Arabic. So, I planned to convey the message through three posters…
First poster- Aman lying in the hot desert sand…totally exhausted and fainting.
Second poster – man is drinking our Cola.
Third poster- Our man is now totally refreshed.
Then these posters were pasted all over the place
“That should have worked,” said the friend.
The salesman replied “I didn’t realize that Arabs read from right to left”

01/04/2010



अनुभव आणि विचार

१. एक चटका लावणारा अनुभव : मित्राकडून आलेले ग्रीटिंग

एका माणसाला त्याच्या परगांवी रहाणाऱ्या एका मित्राकडून वर्षातल्या प्रत्येक महत्वाच्या दिवशी नियमितपणे प्रसंगानुरूप भेटकार्ड यायचे. उतारवय झाल्यानंतर इतर लोक त्याला विचारेनासे झाले असले तरी हा मित्र मात्र आता मोठ्ठा माणूस झाला असूनसुध्दा दर सणासुदीला अगत्याने आपली आठवण काढतो या विचाराने त्याला दर वेळी अगदी गहिंवरून यायचे.
एकदा कांही कामानिमित्त त्याला मित्राच्या गांवी जावे लागले तेंव्हा तो भेटकार्डावरील पत्ता शोधत त्या ठिकाणी गेला. ते एक ऑफीस होते. आपल्याला आपल्या मित्राची भेट घ्यायची आहे असे त्याने स्वागतसुंदरीला सांगितले. त्यावर ती म्हणाली, “अहो तुम्हाला माहीत नाही कां? हे शेठजी तर वर्षभरापूर्वीच स्वर्गवासी झाले. त्यांचा मुलगाही सध्या अमेरिकेत असतो. वाटलं तर तुम्ही मॅनेजरसाहेबांना भेटा.”
ते जड अंतःकरणाने मॅनेजरकडे गेले. नुकतेच आलेले भेटकार्ड त्याला दाखवले. ते पाहून कपाळावर हात मारत तो स्वतःशीच पुटपुटला. “अरे! हा कॉम्प्यूटर प्रोग्रॅम अजून चालतोच आहे ? त्याच्या एक्स्पायरी डेटची लिंक शेठजींच्या मरणाबरोबर द्यायची राहून गेलेली दिसतेय्.

२.पतंग … आणि मुले

लहान मुले मला पतंगासारखी वाटतात.
त्यांच्या उत्थानासाठी तुम्ही आपले अख्खे आयुष्य वेचता.
ते धडपडले .. तुम्ही त्यांना अधिक वाव देता…
तुम्ही जुळवून घेता, समजूत घालता, शिकवता…
हवेच्या झुळुकेने त्यांना थोडे उचलतांना बघता, एक दिवस ते उडतील याची खात्री त्यांना देता.
अखेर ते हवेत तरंगायला लागतात.
पण त्यांना दूरवर भरारी मारायची असते. तुम्ही आपल्या हातातली दोरी सैल करत जाता.
त्या दोरीच्या रिळाची प्रत्येक गुंडाळी सुटतांना तुम्हाला सुखाबरोबरच दुःखसुध्दा देते, कारण तो पतंग तुमच्यापासून दूर जात असतो.
… आणि मनात कुठेतरी … तुम्हाला कळून चुकते .. की ..
लवकरच तो सुंदर जीव तुमच्याशी जोडलेले पाश तोडून उंच उंच भरारी घेईल. त्याला अशीच स्वच्छंद आणि मुक्त भरारी घ्यायची आहे.
.. एकट्याने.
.
तुम्ही आपले काम केले आहे हे तेंव्हा तुम्हाला समजते.
एर्मा बॉंबेक

I see children as kites.
You spend a lifetime trying to get them off the ground…
You run with them until you’re both breathless…
They crash — you add a longer tail…
You patch and comfort, adjust and teach…
You watch them lifted by the wind, and assure them someday they’ll fly.
Finally they are airborne.
But they need more string, and you keep letting it out.
And with each twist of the ball of twine, there is a sadness that goes
with the joy because the kite becomes more distant — and somehow —
you know it won’t be long before that beautiful creature will snap the
lifeline that bound you together and soar as it was meant to soar —
Free and alone!
Only then do you know you did your job!

Erma Bombeck

– – – – – –  –

३. केंव्हा बरे बरं वाटतं?

डोळे पुसायला कुणीतरी असेल तर,
रडायला बरं वाटतं.
ऐकणारे कुणीतरी असेल तर
मनातलं बोलायला बरं वाटतं.
कौतुक करणार कुणीतरी असेल तर
थकेपर्यंत राबायला बरं वाटतं,
नजर काढणारं कुणीतरी असेल तर,
नटायला बरं वाटतं.
असच आपल कुणीतरी असेल तर,
मरेपर्यंत जगायला बरं वाटत..
——–

४. मौनम् सर्वार्थसाधनम्    The Miracle Of Silence

शांती या विषयावर काही बोलणे व्यर्थ आहे. ती अनुभवायची असते. निःशब्द अवस्थेत आपण अंतरात्म्याला समजून घेतो. एका बीजामध्येच त्या वृक्षाचे फूल दडलेले असते तशाच प्रकारे आपले सामर्थ्य आपल्या अंतरंगात असते. शांततेमधून आपल्यातल्या सामर्थ्याचा विकास होतो. ज्ञान आणि चर्चा वगैरेंमुळे त्याला मदत मिळते. मौनामुळे आपल्या मनाला प्राणवायू मिळतो आणि ते सृजनक्षम होते.
आजकाल प्रत्येकजण कशा ना कशाच्या मागे धावत सुटलेला असतो. क्षणभर शांत राहून अंतर्मुख झाला तर त्याला त्याच्या मनोबलाचे ज्ञान होईल.

The Miracle Of Silence

It seems contradictory to speak, or write, about silence because silence is really something to be experienced. In the experience of silence, we discover deep spiritual truths and come to know our spiritual self.

Silence grows within us, helping us to progress and develop in a very subtle way, just like a seed: the flower is hidden in the seed; the seed is hidden in the earth. Sunlight touches the earth that warms the seed and the flower begins to grow.

Like a seed, we are also full of a great deal of potential. It is not really knowledge, or discussion that will truly develop that potential. They help, of course, but it is the light of silence that penetrates very deeply and awakens the potential within, inspiring it to burst and to blossom into a flower.

Silence is also a space that gives the mind oxygen, allowing the creation of something new, filling life with power and strength.

Everybody’s religion nowadays is one of being busy. Everyone’s rushing around, doing something, proving something, showing something.

In that rush to be someone, we tend to forget the great power and miracle found in stillness.

Please spend some time silently for yourself to know the power of your powerful mind!
——-

५. खोटे कध्धी बोलू नये.

पण हे आहे फक्त मुलांसाठी. …. कारण
खोटे बोलणे म्हणजे काय?
लहान मुलासाठी – पाप
.
.
इतरांसाठी त्याचा काय अर्थ असतो बरं
मोठ्या माणसासाठी – गफलत
प्रेमिकासाठी – कला
वकीलासाठी – व्यावसायिकता
राजकारण्यासाठी – गरज
(बॉस) वरिष्ठासाठी – व्यवस्थापनकौशल्यातले एक औजार
कनिष्ठासाठी – क्षुल्लक सबब
ब्रह्मचा-यासाठी – मिळवलेले यश
आणि
विवाहित पुरुषासाठी …… जीव वाचवण्यासाठी धडपड.

Telling a lie is a……….
Sin for a child.
Fault for an adult.
An art for a lover.
A profession for a lawyer.
A requirement for a politician.
A Management tool for a Boss.
An accomplishment for a bachelor.
An excuse for a subordinate and
A Matter of Survival for a married man.

. . . . . . . . . . . . . . .

६. वस्त्र प्रावरण      Wearing clothes

देहप्रदर्शन करणारे कपडे घालून दोन मुली आपल्या वडिलांना भेटायला गेल्या. त्यांच्याकडे पाहून ते बोलले, ” परमेश्वराने जेवढ्या मूल्यवान वस्तू बनवल्या आहेत त्या सगळ्या सहज सापडू नयेत अशा रीतीने झाकून ठेवल्या आहेत. हिरे कुठे मिळतात? खूप खोल खाणीमध्ये सुरक्षितपणे झाकून ठेवलेले. मोती कुठे मिळतात? समुद्राच्या तळाशी शिंपल्यामध्ये सुरक्षितपणे ठेवलेले. सोने कुठे मिळते? ते सुध्दा खडकांच्या अनेक थरांनी झाकलेले असते. यातले काही पाहिजे असेल तर ते मिळवण्यासाठी खूप मेहनत करावी लागते. तुमची कायासुध्दा पवित्र आहे, सोने, हिरे, मोती यांपेक्षा जास्त मोलाची आहे. तिला तुम्ही वस्त्रांमध्ये अवगुंठित करून ठेवायला हवे.”

An incident transpired when daughters arrived at home wearing clothes that were quite revealing. Here is the story as told by one of the daughters:

When we finally arrived, the chauffeur escorted my younger sister and me up to my father’s suite. As usual, he was hiding behind the door waiting to scare us. We exchanged many hugs and kisses as we could possibly give in one day.
My father took a good look at us. Then he sat me down on his lap and said something that I will never forget.
He looked me straight in the eyes and said, My princess, everything that God made valuable in the world is covered and hard to get to.
Where do you find diamonds? Deep down in the ground, covered and protected.
Where do you find pearls? Deep down at the bottom of the ocean, covered up and protected in a beautiful shell.
Where do you find gold? Way down in the mine, covered over with layers and layers of rock.
You’ve got to work hard to get to them.
He looked at me with serious eyes. Your body is sacred. You’re far more precious than diamonds and pearls, and you should be covered too.

. . . . . . . . . . .

७. मनाचे दुबळेपण

या चित्रातील हत्तीच्या एका पायाला बांधलेल्या एका लहानशा साखळीने तो जेरबंद झाला आहे. केंव्हाही ती तोडून मुक्त होणे त्याला शक्य आहे, पण तो तसे करू शकेल असेच त्याला स्वतःला वाटत नाही आणि तो तसा प्रयत्न करत नाही.

आपणसुध्दा अशा अनेक काल्पनिक बंधनांत जखडलेलो आहोत असे वाटल्याने ती झुगारून देण्याचा प्रयत्न देखील करत नाही.

mindset
शृंखला
तुमचा प्रयत्न असफल होऊ शकेल, पण प्रयत्नच न करता पराभव मान्य करू नका.

हनुमंतालासुद्धा प्रभू श्रीरामचंद्रांनी त्याच्या अंगातल्या अचाट शक्तीची जाणीव करून दिली आणि त्यानंतर त्याने मोठमोठी कामे केली असे म्हणतात.

. . . . . . . . . . .

८. तुम्ही वर्षातले किती दिवस काम करता ? अजब गणित . .? ? ?

वर्षाचे दिवस किती? …………………………. ३६५ किंवा ३६६
दिवसातले कामाचे तास किती ? …………… २४
त्यातील कामाचे तास किती ? …………….. ८
म्हणजे दिवसातला कितवा हिस्सा? ……….. ८/२४ म्हणजेच १/३
३६६ चे एक तृतीयांश किती ? …………….. १२२
शनिवार रविवारी तुम्ही काम करता का? … नाही
वर्षातले शनिवार रविवार किती? …………… ५२ + ५२ = १०४
ते गेल्यावर उरले किती? …………………… १८ दिवस
दोन आठवडे आजारपणाची रजा असते …… १४ दिवस
किती दिवस उरले? ………………………….. ४
तुम्ही नववर्षदिनी कामावर येता? …………… नाही
तुम्ही कामगारदिनी कामावर येता? …………. नाही
किती दिवस उरले? ……………………………२
तुम्ही राष्ट्रीय दिनी कामावर येता? …………… नाही
तुम्ही ख्रिसमसला कामावर येता? …………… नाही
किती दिवस उरले? ………………………….. ०

तात्पर्य …….. ?????? 😉

After 2 years of selfless service, a man realized that he has not been promoted, no transfer, no salary increase, no commendation and that the company is not doing any thing about it. So he decided to walk up to his manager one morning and after exchanging greetings, he told his manager his observation.
The boss looked at him, laughed and asked him to sit down saying “My friend, you have not worked here for even one day”. The man was surprised to hear this, but the manager went on to explain.
Manager: How many days are there in a year?
Man: 365 days and some times 366.
Manager: how many hours make up a day?
Man: 24 hours.
Manager: How long do you work in a day?
Man: 8am to 4pm. i.e. 8 hours a day.
Manager: So, what fraction of the day do you work in hours?
Man: (He did some arithmetic and said) 8/24 hours i.e. 1/3 one third.
Manager: That is nice of you! What is one-third of 366 days?
Man: 122.
Manager: Do you come to work on weekends?
Man: No sir.
Manager: How many days are there in a year that are weekends?
Man: 52 Saturdays and 52 Sundays equals to 104 days.
Manager: Thanks for that. If you remove 104 days from 122 days, how many days do you now have?
Man: 18 days.
Manager: OK! I do give you 2 weeks sick leave every year. Now remove that 14 days from the 18 days left. How many days do you have remaining?
Man: 4 days.
Manager: Do you work on New Year day?
Man: No sir!
Manager: Do you come to work on workers day?
Man: No sir!
Manager: So how many days are left?
Man: 2 days sir!
Manager: Do you come to work on the National holiday?
Man: No sir!
Manager: So how many days are left?
Man: 1 day sir!
Manager: Do you work on Christmas day?
Man: No sir!
Manager: So how many days are left?
Man: None sir!
Manager: So, what are you claiming?
Man: I understood Sir! Thank you sir for all the money you have been giving me, I am sorry for trying to steal from the Company !!!
So What is the moral of this?????? 😉

The BOSS is always RIGHT

*******

९. यशाची गुरुकिल्ली (जुनी आणि गंजलेली)

एक वार्ताहर एका यशस्वी उद्योगपतीची मुलाखत घेत होता.
” आपल्या यशाचे रहस्य काय?”
” दोन शब्द”
” कोणते?”
” चांगले निर्णय”
“ते कसे घेतलेत ?”
” एक शब्द”
” कोणता?”
” अनुभव”
” तो कसा मिळाला?”
” दोन शब्द”
“कोणते ?”
” चुकीचे निर्णय”

Secret of success
Sir, What is the secret of your success?” a reporter asked a company president.
“Two words.”
“And, sir, what are they?”
“Good decisions.”
“And how do you make good decisions?”
“One word.”
“And sir, what is that?”
“Experience.”
“And how do you get Experience?”
“Two words.”
“And, sir, what are they?”
“Bad decisions.”

. . . . . . . . . . . .

१०. काम करण्याचे तीन प्रकार

आम्ही तीन प्रकारांनी कामे करतो – स्वस्त, झटपट आणि चांगली, यातले कोणतेही (फक्त) दोन तुम्ही निवडू शकता.
१. चांगले आणि त्वरित .. पण ते स्वस्तात होणार नाही.
२. चांगले आणि स्वस्त .. पण ते लगेच होणार नाही.
३. स्वस्त आणि झटपट .. मग ते चांगले असणार नाही.

We do three types of jobs – Cheap, Quick and Good. You can have any two.”

1.“A good quick job – won’t be cheap”
2.“A good job cheap – won’t be quick”
3.“A cheap job quick – won’t be good.”

. . . . . . .

११. तुम्ही अजूनही काय काय करू शकता?

आतापर्यंत काय करू शकला नाहीत किंवा केले नाही याची चिंता न करता पुढे काय करू शकणार आहात ते पहा

what-you-can

जसे या लोकांनी करून दाखवले.

*******

१२. जाणीव

jaaneeva1

jaaneeva2

***********

१३. हे जग तरी कसे विचित्र असते?    गरीब आणि श्रीमंत

गरीब – अन्न मिळवण्यासाठी दाही दिशांना वणवण फिरतो
श्रीमंत – अन्न पचवण्यासाठी मैलमैल चालतो.
गरीब – त्याला एक वेळा खायला भाकर मिळत नाही.
श्रीमंत – त्याच्याकडे एक भाकरी खायला वेळ नसतो.
गरीब – लाचार असल्यामुळे आजारी झाला.
श्रीमंत – आजारामुळे लाचार झाला.
गरीब – आपल्या कुटुंबीयांसाठी आपली भाकरी सोडतो.
श्रीमंत – आपल्या स्वार्थासाठी कुटुंबियांना सोडायला तयार असतो.

जगाची ही कसली उफराटी रीत आहे ?

————————————————————-
गरीब मीलों चलता हे भोजन के लिए.
अमीर मीलों चलता हे उसको पचाने के लिए,
किसी के पास खाने के लिए एक वक़्त की रोटी नहीं हे,
किसी के पास एक रोटी खाने के लिए वक़्त नहीं हे,,
एक लाचार हे,इसीलिए बीमार हे।
एक बीमार हे,इसीलिए लाचार हे।
कोई परिजनों के लिए अपनी रोटी छोड़ देता हे,,
तो कोई रोटी के लिए अपने परिजनों को छोड़ देता हे।
ये कैसा संसार का नियम हे..??

Awesome lines ….

Walks miles for the Bread .. the poor
Walks miles to digest the bread .. the Rich
Bread ain’t there at times for the poor
Bread is not fortunate to be had at times by the busy
Helpless is he , so falls ill
helpless he is, for he is ill
Some leave bread for their kith
Some leave their kith for the bread
How different the world is ?

20/7/2013

*******

१४.  कधी आणि आता

कधी वेळ मिळाला तर यावरही विचार करा.
कधी लहानशी ठेच लागल्यावर रडत होतो, आता हृदय भंग पावलं तरी ते सहन करतो.
पूर्वी आपण मित्रांच्या सहवासात होतो, आता त्यांच्या आठवणींमध्ये असतो.
भांडणे आणि समजूत घालणे हे पूर्वी रोज चालत असे, आता एका भांडणाने संबंध तुटून जातात.
जीवनाने इतके काही शिकवलं, आपल्याला एवढं मोठं कधी केलं?
Kabhi waqt milay to sochna. . . .
Kabhi choti si chot lagne pe rote the, Aaj dil tut jaane pe bhi sambhal jate hai!
Pehle hum doston k saath rehte thay, aaj dosto ki yaadon mein rehte hai!
Pehle ladna manana roz ka kaam tha, aaj ek bar ladte hai to rishte kho jate hai.
Sach mein zindagi ne bahut kuch sikha dia, jaane kab humko itna bada bana diya. .

Time, if you have , think
Weep for a minor scratch, but bear pains stoicly with heart break
Friends we stayed with first, but now only memories remain
Makeup after fights earlier we did , we break relationship even with one
Truth is we have grown, but when did we grow

20/7/2013

*******

१५. भक्कम पायाभरणी

हिरवळ आणि वेळू या दोन्ही वनस्पतींच्या बिया रानातल्या जमीनीवर पडतात. त्यांना एक सारखाच सूर्यप्रकाश आणि पावसाचे पाणी मिळते. पण हिरवळ लगेच उगवते आणि हिरव्या गार गालीचाने रानातल्या जमीनीला झाकून टाकते.
वेळूचे बी जमीनीवर पडल्यानंतर पाच वर्षांनी त्याचा कोंभ वर येतो आणि सहा महिन्यात ते झाड आभाळाला जाऊन भिडते. इतका काळ त्याची मुळे जमीनीखाली वाढत असतात. वर येणा-या झाडाचा तोल सांभाळता येण्याइतकी ती घट्टपणे रुजल्यानंतर ते झाड दिसायला लागते. त्यानंतर काही कालावधीत वेळूचे दाट बेट तयार होते.
माणसाचेही असेच असते. जेंव्हा तो धडपड करत असतो त्या वेळात त्याच्या उज्जवल भवितव्यासाठी तो भक्कम पाया घालत असतो.

Fern and the bamboo : A modern story

One day I decided to quit. I quit my job, my relationship, my spirituality I wanted to quit my life.
I went to the woods to have one last talk with God.
God, I said. Can you give me one good reason not to quit?
His answer surprised me
Look around, He said. Do you see the fern and the bamboo?
Yes, I replied.
When I planted the fern and the bamboo seeds, I took very good care of them.
I gave them light. I gave them water.
The fern quickly grew from the earth.
Its brilliant green covered the floor.
Yet nothing came from the bamboo seed.
But I did not quit on the bamboo.
In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful.
And again, nothing came from the bamboo seed.
But I did not quit on the bamboo. He said.
In the third year, there was still nothing from the bamboo seed. But I would not quit.
In the fourth year, again, there was nothing from the bamboo seed. I would not quit. He said.
Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth.
Compared to the fern it was seemingly small and insignificant But just 6 months later the bamboo rose to over 100 feet tall.
It had spent the five years growing roots.
Those roots made it strong and gave it what it needed to survive. I would not give any of my creations a challenge it could not handle.
He said to me. Did you know, my child, that all this time you have been struggling, you have actually been growing roots.
I would not quit on the bamboo. I will never quit on you. Don’t compare yourself to others He said.
The bamboo had a different purpose than the fern Yet, they both make the forest beautiful.
Your time will come, God said to me. You will rise high!
How high should I rise? I asked.
How high will the bamboo rise? He asked in return.
As high as it can? I questioned.
Yes. He said, Give me glory by rising as high as you can.
I left the forest and bring back this story.
I hope these words can help you see that God will never give up on you.
Never regret a day in your life.

16/01/2013

*****************

१६. मृत समुद्र (डेड सी) आणि गॅलिलीचा समुद्र

– फक्त घेत रहा किंवा देतही रहा
मृत समुद्रात माणूस तरंगतो हे भूगोलाच्या अभ्यासात ऐकून त्या वेळी त्याचे खूप कौतुक वाटले होते. या समुद्रात नदीमधून पाणी येत राहते पण तिथेच राहते. पाण्याबरोबर क्षारसुध्दा येतात. बाष्पीभवनामुळे पाण्याची वाफ होऊन ते आकाशात उडून जाते आणि त्यातले क्षार मागे राहतात. या क्षारांचे प्रमाण अतोनात वाढले असल्यामुळे या समुद्रामधील पाण्याची घनता तकी वाढली आहे की माणूस त्यात बुडत नाही. पण हे एवढ्यावर थांबलेले नाही. या अतीशय खारट समुद्रात कसल्याच प्रकारचे जलचर प्राणी किंवा वनस्पती जीवंत राहू शकत नाहीत. म्हणून याला मृत समुद्र असे नाव पडले आहे.
मृत समुद्राच्या जवळच गॅलिली सागर आहे. हे सुध्दा डेड सीप्रमाणे एक तळेच आहे, पण त्यात जॉर्डन नदीचे पाणी येत असते तसेच ते वाहून पुढे जात असते. या समुद्रात मात्र अनेक प्रकारच्या वनस्पती आणि मासे आनंदाने राहतात.
माणसांचेही असेच असते. जे लोक फक्त घेत राहतात त्यांचे जीवन अर्थपूर्ण होत नाही. त्यांना मिळालेली संपत्ती, ज्ञान, प्रेम आणि आदर डेडसीमधल्या पाण्यासारखा विरून जातो. त्यांच्या हातात फक्त क्षारांचा खारटपणा आणि कडवटपणा राहतो. पण जो माणूस मिळालेले दुस-यांना देत जातो त्याच्या जीवनात आनंद फुलतो.

Sitting in the Geography class in school, I remember how fascinated I was when we were being taught all about the Dead Sea. As you probably recall, the Dead Sea is really a Lake, not a sea (and as my Geography teacher pointed out, if you understood that, it would guarantee 4 marks in the term paper!)

Its so high in salt content that the human body can float easily. You can almost lie down and read a book! The salt in the Dead Sea is as high as 35% – almost 10 times the normal ocean water. And all that saltiness has meant that there is no life at all in the Dead Sea. No fish. No vegetation. No sea animals. Nothing lives in the Dead sea.

And hence the name: Dead Sea.

While the Dead Sea has remained etched in my memory, I don’t seem to recall learning about the Sea of Galilee in my school Geography lesson. So when I heard about the Sea of Galilee and the Dead Sea and the tale of the two seas – I was intrigued. Turns out that the Sea of Galilee is just north of the Dead Sea. Both the Sea of Galilee and the Dead Sea receive their water from river Jordan. And yet, they are very, very different.

Unlike the Dead Sea, the Sea of Galilee is pretty, resplendent with rich, colorful marine life. There are lots of plants. And lots of fish too. In fact, the sea of Galilee is home to over twenty different types of fishes.

Same region, same source of water, and yet while one sea is full of life, the other is dead. How come?

Here apparently is why. The River Jordan flows into the Sea of Galilee and then flows out. The water simply passes through the Sea of Galilee in and then out – and that keeps the Sea healthy and vibrant, teeming with marine life.

But the Dead Sea is so far below the mean sea level, that it has no outlet. The water flows in from the river Jordan, but does not flow out. There are no outlet streams. It is estimated that over a million tons of water evaporate from the Dead Sea every day. Leaving it salty. Too full of minerals. And unfit for any marine life.

The Dead Sea takes water from the River Jordan, and holds it. It does not give. Result? No life at all. Think about it.

Life is not just about getting. Its about giving. We all need to be a bit like the Sea of Galilee.

We are fortunate to have wealth, knowledge, love and respect. But if we have never learn to give, hence we could all end up like the Dead Sea. The love and the respect, the wealth, beauty and the knowledge could all evaporate with time. Just like the water of the Dead Sea.

If we get the Dead Sea mentality of merely taking in more water, more money, more of everything; The results can be disastrous. It will be a good idea to make sure that in the sea of your own life, you must have outlets. Many outlets. For love and for wealth – and everything else that you get in your life. Make sure you don’t just keep it to yourself, you must give it away too. Open the taps of your mind. And you’ll opening the floodgates to happiness.

Make that a habit. To share. To give.

And experience life. with the magic of giving!.___

09/01/2013
——————

१७. नव्या वर्षाची सुरुवात करतांना ……

नव्या वर्षाची सुरुवात करतांना खालील गोष्टी लक्षात घ्या आणि पुढेही लक्षात ठेवा.
१.प्रत्येक माणसाच्या संवेदना आणि प्राथमिकता वेगळ्या असतात.
२.प्रत्येक माणसाची नैतिक मूल्ये वेगळी असतात.
३.प्रत्येक माणसाची भाषा वेगळी असते.
४.प्रत्येक माणसाला वेगळ्या गोष्टींमुळे राग येतो.
५.प्रत्येक माणसाची ऋणे, मागण्या, जबाबदा-या वेगळ्या असतात.
६.प्रत्येक माणसाचे फायदे, स्वातंत्र्य आणि ऐशोआराम वेगळे असतात.
७.प्रत्येक माणसाची गृहीतकृत्ये वेगळी असतात.
८.प्रत्येक माणसाच्या समस्या वेगळ्या असतात.
९.प्रत्येक माणसाची गुपिते वेगळी असतात.

As you begin the New Year, please keep the following in mind:
1) Everybody doesn’t share your sensitivities and priorities
2) Everybody doesn’t subscribe to the same code of ethics that you abide by.
3) Everybody doesn’t speak the same love language as you.
4) Everybody isn’t offended by what offends you and some people are offended by things you’re okay with.
5) Everybody doesn’t have the same obligations, demands, and responsibilities as you.
6) Everybody doesn’t have the same advantages, freedoms, and luxuries as you.
7) Everybody doesn’t make the same assumptions as you.
8) Everybody isn’t dealing with the same issues you’re dealing with and some people are dealing with issues you’re completely unfamiliar with.
9) Lastly, some people have secrets. Some of those secrets are none of your business. Some of those secrets which are none of your business may affect the way others behave. Some of those behaviors, which are based on secrets that are none of your business, will never make sense to you. This, too, is a part of life and it must be factored into all judgments you make.

तुमचीच बाजू बरोबर आहे कारण ” मी असे कधीच करणार नाही” असे ज्या वेळी तुम्हाला वाटते त्या वेळी एक गोष्ट लक्षात असू द्या. ती अशी की प्रत्येक जण म्हणजे तुम्ही नाहीत आणि ही एक चांगली गोष्ट आहे.
कधी कधी तुम्हाला पसंत न पडणारी या विश्वामधली विविधताच त्याला विशालपणा देते. या गोष्टीची समज हेच तुमचे सर्वात मोठे वैभव आहे.

Whenever you’re tempted to feel self-righteous because YOU think “I would NEVER do something like THAT”, just remember that everybody isn’t YOU and that this is a GOOD thing.
Diversity, as annoying as it is to YOU at times, is what makes the universe an abundant place.
The appreciation of it, is your highest form of wealth.

02/01/2013
———————————

१८. विसरलो मी विसरलो

एका अज्ञात कवीने लिहिलेली ही कविता मला एका ढकलपत्रातून मिळाली. त्याचे आभार मानून आणि त्याची अनुमती गृहीत धरून मी इथे चिकटवतो आहे.

विसरलो मी विसरलो …

हुशारी मिळवताना शहाणपण विसरलो I
समजत नाही, मी घडलो की बिघडलो ? II

तंत्रज्ञानामागे धावताना आत्मज्ञान विसरलो I
पैसा हीच शक्ती समजून ईश्वरभक्ती विसरलो II

सुख शोधताना जीवनाचा बोध विसरलो I
सुखासाठी साधने वापरताना साधना विसरलो II

भौतिक वस्तूच्या सुखात नैतिकता विसरलो I
धन जमा करताना समाधान विसरलो II

तंत्रज्ञान शोधताना ते वापरण्याचे भान विसरलो I
परिक्षार्थी शिक्षणात, हाताचे कौशल्य विसरलो II

टी.व्ही. आल्यापासून बोलणं विसरलो
जाहिरातीच्या मार्‍यामुळे चांगलं निवडणं विसरलो II

गाडी आल्यापासून चालणं विसरलो I
मोबाईल आल्यापासून भेटीगाठी विसरलो II

कॅलक्युलेटर आल्यापासून बेरीज विसरलो I
संगणकाच्या वापराने विचार करणं विसरलो II

संकरीत खाण्यामुळे पदार्थांची चव विसरलो I
फास्टफूडच्या जमान्यात तृप्तीची ढेकर विसरलो II

ए.सी. मध्ये बसून झाडाचा गारवा विसरलो I
परफ्युमच्या वापरामुळे फुलांचा सुगंध विसरलो II

चातुर्य मिळवताना चरित्र विसरलो I
जगाच्या भूगोलात गावाचा इतिहास विसरलो II

बटबटीत प्रदर्शनात सौंदर्याचे दर्शन विसरलो I
रिमिक्सच्या गोंगाटात सुगमसंगीत विसरलो II

मृगजळामागे धावताना कर्तव्यातला आनंद विसरलो I
स्वतःमध्ये मग्न राहून दुसर्‍याचा विचार विसरलो II

सतत धावताना क्षणभर थांबणं विसरलो I
जागेपणी सुख मिळवताना सुखानं झोपणं विसरलो II
——————————-

ही कविता तुम्हाला आवडली.
.
.
कारण
.
.
.
.तुम्ही यातले काहीही विसरला नाहीत.
.
.
निदान मी तरी नाही. उलट जे पूर्वी मिळत होते ते आणि जे आता उपलब्ध आहे ते या दोन्हीचा आनंद मिळवतो

06/12/2012
————————

१९.फक्त पंचवीस रुपये ? मुलाला काय हवे ?

ऑफीसातून दमून भागून घरी आलेल्या आईला तिच्या लहानग्या मुलाने विचारले, ” तुला रोजच्या कामाचे किती पैसे मिळतात ?”
आईने चिडून सांगितले, ”दर तासाला ५० रुपये ”
मुलाने विचारले, ”मला २५ रुपये उधार देशील?”
आई जास्तच चिडली, तिने मुलाला त्याच्या खोलीत जाऊन झोपायला सांगितले. हिरमुसला होऊन तो चालला गेला. थोड्या वेळाने आईचा राग निवळला, मुलाच्या खोलीत जाऊन तिने त्याला २५ रुपये दिले. तिने आईचे आभार मानत ते पैसे उचलून आपल्या उशीखाली ठेवले. तिथे आधीच काही चुरगळलेल्या नोटा ठेवलेल्या होत्या. ते पाहून आई पुन्हा भडकली. तिने विचारले,”तुझ्याकडे पैसे असतांना तू पुन्हा का मागितलेस?”
मुलाने सांगितले, ”कारण माझ्याकडे पुरेसे पैसे नव्हते. पण आता माझ्यापाशी ५० रुपये जमले आहेत. तू हे घे आणि मला तुझा एक तास दे. उद्या तासभर लवकर घरी परत ये. आपण एकत्र जेवण करू. येशील ना?”

A woman came home from work late, tired and irritated, to find her 5-year old son waiting for her at the door.
SON: ‘Mummy, may I ask you a question?’
MUM: ‘Yeah sure, what it is?’ replied the woman.
SON: ‘Mummy, how much do you make an hour?’
MUM: ‘That’s none of your business. Why do you ask such a thing?’ the woman said angrily.
SON: ‘I just want to know. Please tell me, how much do you make an hour?’
MUM: ‘If you must know, I make Rs.50 an hour.’
SON: ‘Oh,’ the little boy replied, with his head down.
SON: ‘Mummy, may I please borrow Rs.25?’
The mother was furious, ‘If the only reason you asked that is so you can borrow some money to buy a silly toy or some other nonsense, then you march yourself straight to your room and go to bed. Think about why you are being so selfish. I don’t work hard everyday for such childish frivolities.’
The little boy quietly went to his room and shut the door..
The woman sat down and started to get even angrier about the little boy’s questions. How dare he ask such questions only to get some money?
After about an hour or so, the woman had calmed down , and started to think:
Maybe there was something he really needed to buy with that Rs.25 and he really didn’t ask for money very often.The woman went to the door of the little boy’s room and opened the door.
‘Are you asleep, son?’ She asked.
‘No Mummy, I’m awake,’ replied the boy.
‘I’ve been thinking, maybe I was too hard on you earlier’ said the woman. ‘It’s been a long day and I took out my aggravation on you. Here’s the Rs.25 you asked for.’
The little boy sat straight up, smiling. ‘Oh, thank you Mummy!’ he yelled. Then, reaching under his pillow he pulled out some crumpled up bills.
The woman saw that the boy already had money, started to get angry again.
The little boy slowly counted out his money, and then looked up at his mother.
‘Why do you want more money if you already have some?’ the mother grumbled.
‘Because I didn’t have enough, but now I do,’ the little boy replied.
‘Mummy, I have Rs.50 now. Can I buy an hour of your time? Please come home early tomorrow. I would like to have dinner with you.’
The mother was crushed. She put his arms around her little son, and she begged for his forgiveness.

It’s just a short reminder to all of you working so hard in life. We should not let time slip through our fingers without having spent some time with those who really matter to us, those close to our hearts. Do remember to share that R50 worth of your time with someone you love.

If we die tomorrow, the company that we are working for could easily replace us in a matter of hours. But the family & friends we leave behind will feel the loss for the rest of their lives.

२५-१०-२०१०
—————-

२०. प्रश्नचिन्ह – सर्वोत्तम सम्बोधन

उद्या जागतिक महिला दिवस आहे. पण आजसुध्दा भारतातली, विशेषतः राजस्थानसारख्या परंपरागत भागातली महिला किती असहाय्य आहे हे दाखवणारा माझ्या एका राजस्थानी मित्राचा हा पत्ररूपी लेख. यामधील महिलेने कोणतेही संबोधन स्वीकारण्यास नकार दिला असल्यामुळे या पत्राची सुरुवात प्रश्नचिन्हाने होते.

दिलीप भाटिया के पत्र में सामाजिक मुद्दे – ‘अपनी माटी’ वेबपत्रिका वरून साभार

?,
स्नेह,

सामाजिक सम्बन्घों एवं पारिवरिक रिश्तों के दर्दनाक अनुभवों से त्रस्त तुमने मुझसे भी किसी भी सम्बोधन यथा प्रिय, स्नेही, बेटी, अनुजा, मेडम को स्वीकार नहीं करने का ई-मेल किया है. इसलिए तुम्हें सम्बोधन में प्रश्न चिन्ह ही मुझे सर्वोत्तम सम्बोघन प्रतीत हो रहा है।

नारी सशक्तीकरण, महिला दिवस, डाटर्स डे, मदर्स डे, रक्षा-बन्घन, भाई दूज, करवा चौथ, इत्यादि कई अनुष्ठान दिवसों महिलाओं को समर्पित त्यौहारों के युग में भी नारी की स्थिति लाचार बेबस दयनीय चाहे नहीं भी हो, पर अच्छी तो क्या, इनसान वाली भी नहीं कही जा सकती है, यह भलीभांति मै स्वयं एक पुरूष होते हुए भी जानता हूँ.

सास एवं जीवनसाथी से प्रतिरोध कर तुमने कन्या-भ्रूण का गर्भपात नहीं करवाया एवं एक प्यारी सी बिटिया को इस संसार में लाई, इस आत्म-साहस के लिए मैं दिल से तुम्हारा अभिनन्दन करता हूँ। भोली गुड़िया एवं तुम्हें ससुराल गेंदा फूल में उपेक्षा का दंड मिला रहा है, तुम्हारी इस पीड़ा से मैं द्रवित हूँ। तुम्हारे सास-ससुर की आंखें खोलने के प्रयास चाहे अभी तक निरर्थक रहें हो, पर मैनें हार नही मानी है, भरोसा है, मुझे स्वयं पर कि मैं तुम्हारे जीवन की वर्तमान अमावस्या को एक दिन पूर्णिमा में बदल कर ही रहूँगा । शीघ्रता मत करो पहाड़ पर चढ़ने का एक नियम है, झुक कर चलो, दौड़ो मत। जिन्दगी मे गलत बातों पर झुकना निश्चय ही कमजोरी है, एवं समय के साथ शायद झुक कर सामने वाले को एक दिन झुकाया जा सकता है।
तुम्हारी अधूरी शिक्षा को पूरी करने की भी अनुमति तुम्हें नहीं मिली, घर पर ट्यूशन करने की भी मनाही है, काम करने वाली बाई को हटा दिया गया है। निश्चय ही ऐसे रूढिवादी अंधविश्वासी दकियानूसी परिवार को कोई भी स्वाभिमानी बहू स्वीकार नहीं करेगी, परन्तु ऐसी मानसिकता को परिवर्तित करने में संयम, धैर्य, तपस्या की आवश्यकता होती है। इस परिवर्तन में कितना समय लगेगा, यह भविष्यवाणी तो मैं नहीं कर सकता पर मेरे तुम्हारे निरन्तर प्रयास एवं सकारात्मक दृष्टिकोण काली रात के बाद सुहानी भोर ला सकेंगे।

टकराव, सम्बन्ध विच्छेद, तलाक, पीहर, मैके पर भार बन कर रह जाना कोई अच्छे विकल्प नहीं हैं। तन-मन-धन से इतनी समर्थ महसूस कर सको कि स्वयं का एवं नन्ही गुड़िया का पालन पोषण कर सको, तभी घुटन भरे माहौल से निकलने का निर्णय लेना। वृद्ध मम्मी-पापा कितने दिन तुम्हारा भार वहन करेंगे एवं उनके बाद भाई-भाभी जब तुम्हें सड़क पर छोड़ देंगे, तो तुम कौन सा दरवाजा खटखटाओंगी? कुऐं से निकलकर खाई में गिरना एक मूर्खता ही होगी।

तुम्हारी उलझनों को सुलझाने के लिए मेरे पास कोई संजीवनी बूटी नहीं है। पत्र, फोन, एस एम एस, ई-मेल की एक सीमा होती है। मैं अगले सप्ताह स्वयं तुमसे आकर मिलूंगा। तुम्हारी बिटिया को आशीर्वाद भी दूंगा एवं हम खुल कर सभी पहलुओं पर विस्तृत चर्चा करेंगे। मुझे भरोसा है कि तुम्हारे जीवन की उजड़ रही बगिया में पुनः महकते हुए फूल खिलेंगे। टकराव की अपेक्षा समझौते का एक प्रयास तो हम कर ही सकते है। शीघ्रता में गलत निर्णय मत लेना, मेरी प्रतीक्षा करना।

सस्नेह-
शुभाकांक्षी- कैलाश

०७-०२-२०१२

——————————————–

**************************

हे दुवे पहा.

दृष्टीभ्रम (रंगांचा किंवा चित्रांचा आभास)

दृष्टीभ्रम (रंगांचा किंवा चित्रांचा आभास)

अबबबबबबबबबबबबब……………………… ९६ अंकी संख्येची गणना

अबबबबबबबबबबबबब…………………………

सतत हंसत रहा
https://anandghare.wordpress.com/2010/11/09/%E0%A4%B9%E0%A4%82%E0%A4%B8%E0%A4%A4-%E0%A4%B0%E0%A4%B9%E0%A4%BE/

आपले जीवन हे असे आहे ….. आहे का ? … थोडा विनोद, थोडा उपदेश https://anandghare.wordpress.com/2010/11/06/%E0%A4%86%E0%A4%AA%E0%A4%B2%E0%A5%87-%E0%A4%9C%E0%A5%80%E0%A4%B5%E0%A4%A8/

 दूर देशी गेला बाबा आणि बापमाणूस … एक हृद्य लेख आणि दोन कविता.

बाबा, बाप आणि बापमाणूस

नवरा आणि बायको म्हणजे … …… बायको म्हणजे बायको म्हणजे बायको असते, … बायकोचे ऐकाल, तर सुखी रहाल! … नसतेस घरी तू जेंव्हा, ….. आणि थोडी गंमत

नवरा बायको म्हणजे …

३ आचरटांनी दिलेली शिकवण … 3 Idiots-Life’s Learning – थ्री ईडियट या सिनेमापासून कित्ती बरे धडे घेण्यासारखे आहेत?

३ आचरटांनी दिलेली शिकवण … 3 Idiots-Life’s Learning


————————————————————————————

ब्रिटीश अमदानीतल्या नोटा: भरतखंडावर ब्रिटनचे अधिराज्य स्थापन झाल्यानंतर इथे नोटाच्या रूपात कागदी चलनाचा वापर सुरू झाला. त्यातले नमूने:
https://anandghare.wordpress.com/2009/04/06/%E0%A4%AC%E0%A5%8D%E0%A4%B0%E0%A4%BF%E0%A4%9F%E0%A5%80%E0%A4%B6-%E0%A4%85%E0%A4%AE%E0%A4%A6%E0%A4%BE%E0%A4%A8%E0%A5%80%E0%A4%A4%E0%A4%B2%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE-%E0%A4%A8%E0%A5%8B%E0%A4%9F%E0%A4%BE/
समस्यापूर्ती – संस्कृत आणि उर्दू काव्यांमधली : दिलेल्या ओळीवरून नवे काव्य तयार करून तिथल्या तिथे सादर करण्याचे आव्हान जुन्या काळातल्या कवींनी कसे पेलले होते?
https://anandghare.wordpress.com/2009/04/03/%E0%A4%B8%E0%A4%AE%E0%A4%B8%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AA%E0%A5%82%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%A4%E0%A5%80/
विलक्षण तोडगा! : एका शिष्ट प्रवाशाला कृष्णवर्णीयाच्या शेजारी बसायचे नव्हते …. एअरहॉस्टेसने काय केले?
https://anandghare.wordpress.com/2009/04/05/%E0%A4%B5%E0%A4%BF%E0%A4%B2%E0%A4%95%E0%A5%8D%E0%A4%B7%E0%A4%A3-%E0%A4%A4%E0%A5%8B%E0%A4%A1%E0%A4%97%E0%A4%BE/
शालजोडीतले . . . . . When Insults Had Class
https://anandghare.wordpress.com/2009/04/13/%E0%A4%B6%E0%A4%BE%E0%A4%B2%E0%A4%9C%E0%A5%8B%E0%A4%A1%E0%A5%80%E0%A4%A4%E0%A4%B2%E0%A5%87/
ईश्वर हंसला आणि आभाळ हंसले : ही निसर्गातली अजब चित्रे पाहून तुम्हालाही मजा वाटेल.
https://anandghare.wordpress.com/2009/05/03/%E0%A4%86%E0%A4%AD%E0%A4%BE%E0%A4%B3-%E0%A4%B9%E0%A4%82%E0%A4%B8%E0%A4%B2%E0%A5%87/

२००८ मधील सर्वोत्कृष्ट ईमेल .. यात काही विचार करायला लावणारी छायाचित्रे दिली आहेत
https://anandghare.wordpress.com/2009/03/30/%E0%A4%97%E0%A4%A4%E0%A4%B5%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B7%E0%A4%BE%E0%A4%A4%E0%A5%80%E0%A4%B2-%E0%A4%B8%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A5%8B%E0%A4%A4%E0%A5%8D%E0%A4%95%E0%A5%83%E0%A4%B7%E0%A5%8D%E0%A4%9F/

%d bloggers like this: